Pervin ÖNAL
@prvnl
İnsanın sevdiklerine, kendi üstünde bu kadar güç sahibi olma hakkını vermesi ne garip, yazmıştım günlüğüme.
Reklam
Mesele yaptığım şeyin yanlışlığı değil, var oluş biçiminin yanlışlığıydı.
Muhteşem bir uyuşukluk indi üstüme. Sarhoş oldum onunla ve haykırmak istedim dünyaya: işte size kanıtı; hiçbir şey dokunamaz bana.
Hesabı tarihsel ya da coğrafi büyük kaymalar üzerinden, medeniyetlerin çöküşü ya da dağların erozyonundan yapmak gerekmiyordu. O insan teninin buruşması üzerinden yapılabilirdi. Annenin çehresindeki kırışıkların üzerinden.
Charles’a İlluminati’den söz etmek istedim ama o sözlerin tamamı Babama aitti ve kendi zihnimde bile tuhaf, provasız duruyordu. Onları sahiplenemeyişimden utandım. O zamanlar Babamın sözlerinin benim de sözlerim olması gerektiğine inanıyordum (bir parçam buna daima inanacak).
Reklam