xx.
@pseudoo
seni ilaç sanmak, beni hasta etti…
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
müjgan’ın güzelliği bakınca anlaşılmazdı, durunca fark edilirdi; öyle herkesin gözüne düşmezdi, biraz susmak, biraz anlamak isterdi. yüzünde acele yoktu, gülüşü bağırmazdı, ışığı kendindendi; geceye yakışırdı müjgan, çünkü karanlıkta parlayan şeyler daha sahicidir. güzelliği aynada değil, bir bakışın arasında, yarım kalan bir cümlenin sonunda dururdu; insanı kendine hayran bırakmazdı, insanı kendinden alırdı. müjgan güzel değildi sadece, müjgan unutulamayacak kadar derindi…