Görür görmez anlamıştım onun yüksek yıldızını. Bırakırlar mı hiç çapsızlar, korkaklar, hainler... Bildiniz değil mi onun nasıl biri olduğunu? Kurdunuz hain planlarınızı... Alçaklar, satılmışlar!
Bırakmadınız ki yaşasın, olgunlaşsın, deli çağı geçsin... Tutmadınız elinden, el vermediniz ona... Anladınız değil mi daha da büyürse hepinizi silip geçeceğini... Bu yüzden öldürdünüz. Siz onu değil ülkenin geleceğini öldürdünüz... Vah Köroğlu vah!
Bir gün, panodaki sayısız ilahi yardım talebinin arasında şuna rastladım:
"Tanrım, lütfen loto numaralarım tutsun. Sonra seni bir daha hiç rahatsız etmeyeceğim." Işin ilginç tarafı, Tanrı bir tek onun duasına cevap vermişti.
Şöyle yazıyordu: "Evlat, tarzını sevdim. Beni kahreden bu sefil, altüst olmuş dünyada yüzüme bir gülücük kondurmayı başardın. O yüzden bana bir daha seslenmemene razı olamam.
Bir dahaki sefere bol şans seni arsız kerata! Sevgiler, Tanrı."