zümraa’
@psikofindik
Ama kadıncağız tam tersini söylemedi mi? ‘İyileşmişsiniz’ demedi mi? Dedi ama iyileşmek için hasta olmak lazım. Değil miydim? Unutmuştum, hastalığımı da iyileştiğimi de unutmuştum. Unuttuğumun farkına bile varmadan unutmuştum.
‘Unutmak iyileştirmez. Aksine, unutmamak lazım, yüzleşmek lazım. Mücadele etmek lazım.’
Yahudilerin önde gelenleri Allah’a (cc) ve Resulullah’a (sav) çok öfkeliydi, çünkü son vahyin İsrailoğullarına gelmesini bekliyorlardı. Ama onlara göre vahiy, ‘İsmail’in (as) Musevi olmayan lanetli çocukları Araplara’ gelmişti. Kendi literatürlerinde durumu aynen böyle tasvir ediyorlardı. Asırlar boyunca geliştirdikleri nefret söylemleriyle Araplara karşı dinle ilişkili bir nefret oluşturmuşlardı. Onlara göre tüm Araplar İsmail’in (as) çocuklarıydı ve İsmail’in (as) kendisi Allah tarafından ‘lanetlenmiş’ti. Dolayısıyla onun tüm çocukları da lanetliydi.
Herkes mutlu zamanların özlemini duyar. Halbuki o mutlu zamanları yaşayanlar, Allah’ı (cc), zor durumda yaşayan insanların sahip olduğu şekilde razı etme fırsatına sahip değildirler. Sıkıntılı zamanlarda yaşamak başkaları için bir depresyon sebebi olabilir ama mü’min için sıkıntılar Allah’a (cc) hamd etme sebebidir. Allah (cc) bu neslin insanlarını zorlu bir göreve layık gördü. Bizi bugün ve bu çağ için yarattı. Kendinizi küçük görmeyin. Bu da gayba imanın bir parçasıdır.
Bugün biz maalesef Kur’an’a da tüketici tutumuyla yaklaşıyoruz. Müslümanlar bile Kur’and’ı okuyup: ‘Bu kısmı anlamadım, okudum, ama garip biraz… Burası biraz kafa karıştırıcı.’ diyebiliyor ve herhangi bir kitaptan bahsedermiş gibi konuşabiliyor. Halbuki Kur’an, herhangi bir kitap değil. Bu Kitab’a ‘her zaman haklı olan müşteri’ gibi yaklaşılmaz. Ona ancak bir dilenci gibi, iflas etmiş biri gibi, çölde kaybolmuş ve susuzluktan ölmek üzere olan biri gibi yaklaşılır.