Canan Anasız Binali
@pskc
Evinin anahtarını içeride unutmuş, balkondan, pencerelerden evine girmeye çalışan ve açık hiçbir yer bulamayan çaresiz insan gibiyim. Kendimi dışarıdan izliyorum ve nasıl içeri girebileceğim hakkında bir fikrim yok.
Reklam
O an ölseydim dünyayı bir mutluluk ülkesi olarak hatırlayacaktım. O an ölseydim dünya bir huzur mekanına dönüşecekti ve ben de dünyanın en huzurlu adamı olacaktım.
Annenin ölümünün dilbilgisi, grameri olmuyor ki Eda. İnsanın annesinin ölümü zaten hayatın anlatım bozukluğu.
Mesafe olarak uzak olmasa da, varoluş kaygılarımızı kararlaştırdığımızda ölçülemeyecek kadar uzak coğrafyalara yerleşmiştik.