Dünyaya ilk geldiginde ve gereksinim dolayısıyla sürekli olarak ebeveynlerine ilgi ve dikkat göstermi, olan bir çocugun hayatinda, aile dışında hazlar olduğunu, ebeveynlerinin sözlerinin dünyadaki yegâne sözler olmadığını fark etmeye başladığı, dönem daima olaganüstü bir dönemdir (ebeveynlerimizle ilgilenmenin yollarindan biri söylediklerine inanmaktır). Çocuğun temel sorularından biri şudur: Aile dışında neyle ilgilenmesine izin verilir? Bir başka deyişle ilgimizin tarihçesi, hayat hikayelerimizden biridir.
Kendisini o güne kadar haberdar olmadığı, bir olasılık içinde bulduğunda bir çocuk ne yapar? O güne kadar açıklanmamış veya hayatının ilk yıllarında bulunduğu çevrede onaylanmayan, konuştuğu dilin kapsamadığı bir şeyleri fark ettiğinde ve bunlardan zevk aldığında ne olur?
Ailesi dışında da hazlar olduğunu keşfettiği, aile çevresinin dışında istediği bir şeyler olduğunu gördüğü an, bir çocuğun hayatında, hayati bir andır.
Ergenin gençliğini ve potansiyelini elinden almak isteyen, bunu bozmak isteyen yetişkinler, ergenin çevresinde hep var olacaklardır. Yetişkinlerin bu haset duyguları, kendi yaşlanmaları ve yaşamı yavaş yavaş kaçırdıklarını düşünmeleri ile ilgili olmalıdır. Öyle ki gençlik, yetişkinlerde eksiklikleri ile baş edememe duygusuna yol açabilir. Böyle bir durumda da ergen korumasız kalabilir.