Ayşe Gül

Ayşe Gül
Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe...
Odamda beni kitaplarım bekler. Bu yegâne tesellidir. Her eşyasını ayrı ayrı ve gayet iyi tanıdığım bu odada yalnız onlar her zaman için yeni bir koku taşırlar. Her zaman söyleyecek birçok lafları vardır.
Sayfa 65·Kitabı okudu
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Şu dünyayı adamakıllı görmeden, dünyanın ne olduğunu adamakıllı anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki? Yaşadığımızın farkına varmayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?
Sayfa 39·Kitabı okudu
"Yarın öldüğümüz zaman birisi bize sorsa: Dünyada neler gördünüz? dese herhalde verecek cevap bulamayız. Koşmaktan görmeye vaktimiz olmuyor ki..."
Sayfa 39·Kitabı okudu
Belli ki onun bütün çocukluğu bitmez tükenmez bir hasretle geçmiş...
Sayfa 17·Kitabı okudu
Vicdan azabı dedikleri şey, ancak bir hafta sürer. Ondan sonra en aşağılık katil bile yaptığı iş için kafi mazeretler tedarik etmiştir.
Sayfa 14·Kitabı okudu