Açlık Oyunları Tadında1000Kitap
❝Açlık, onların kaderiydi. Açlık, onları bir bıçak gibi bilemiş ve oldukları kişi yapmıştı. Aclık, halklarını delirtmiş; birçoğunu öldürmüş, kalanları ise zalim birer mahlukata dönüştürmüştü.❞
━━━━━━━
İkinci kitapta Giz Vatandaşı olabilmenin mücadelesini okuduk. Bu mücadele bana kesinlikle Açlık Oyunları serisini anımsattı. Hatta bazı anlarda “Acaba Açlık Oyunları mı okuyorum?” diye düşündüm çünkü ciddi anlamda o vibe’ı verdi.
Arm, Lunu, Hodbin, Beau ve Dante…
İkinci kitapta bu beş karakterin yaşadığı değişim gerçekten etkileyiciydi. Özellikle Arm, daha insancıl duygularından sıyrılıp intikam duygusuyla hareket eden birine dönüşmüş. Lunu'ya daha kinli bir karakter olarak karşımıza çıktı.
Hodbin ve Lunu arasındaki, sonradan hayal kırıklığına dönüşen ortaklığı okumak oldukça keyifliydi. Dante ve Beau arasındaki kırgınlık, özellikle Beau’nun pişmanlığı ve sonunda Dante’nin şartlı affı da hikâyeye duygusal bir derinlik kattı.
Beau, Beş Beter ve Puhu arasındaki dostluk ise kitabın eğlenceli yanlarından biriydi. Kurguya eklenen yeni karakterler ve ters köşeler de hikâyeyi canlı tutmayı başarmış.
Genel olarak, serinin temposunu koruyan ve hikâyeyi ileri taşıyan başarılı bir devam kitabıydı.
━━━━━━━
❝Birilerinin karnı doyarken birileri aç kalırdı. Birileri rahat bir yerde yatarken birileri sürünerek tanrılarından merhamet dilenirdi. Hayat buydu. Adil olmasını umduğun bir rekabetti ve vicdanlı olanlar, her zaman yenilirdi...❞
ömrünüz şölen olsuuun!!1000Kitap
Heeeyy!! Hm2'nin incelemesiyle geldiiim^^ öncelikle birinci kitaptan bin kat daha iyi ve okuması keyifliydi!! O yüzden baya keyifle yazacağım incelemeyi.
Bu kitapla birlikte karakterlerimiz artık Gizlimandalar. Ama bu küçük zaferleri kısa sürüyor çünkü Gizlimanda sefa sürebilmek için bedeller ödemeniz gerekiyor bu bedellerde tören adlı oyunlarla oluyor.
Törende ya Giz olursunuz ya da Hiç. Gizler istediği kişi olabilmekte özgürken Hiçler iş hizmetiyle ilgileniyor ve pek de rahat bir hayat sürmüyorlar.
Gelgelelim bu oyunlara....
Benim distopik-fantastik kitaplarda en sevdiğim şeylerden biri hayatta kalma oyunlarıdır. Bu yüzden bu temaya bayıldım. Açlık oyunlarının o vahşi doğası ve hayatta kalma mücadelesiyle Squid Game'de ki akıl oyunları, takım oyunları ve ihanetler birleşmiş gibiydi.
Oyunları okumak çok keyifliydi. Bu oyunların karakterlerimizin iyi veya kötü kişisel gelişimlerine çok katkısı oldu. Dinamikler çok iyiydi. Karakterlerimizin hepsi çok iyi yazıldığından karakter karakter gideceğim.
Lunu
İlk kitapta pek sevmediğim o uyuz, bilmiş ve bencil kızın yerine çok daha düşünceli, duyarlı ve yardımsever bir kız geldi. Lunu'nun kişisel gelişimini çok beğendim, artık seviyorum. Öyle bir anda da gelişmedi, adım adım okuduk. Hodbin'le olan ortaklığı ona çok yaradı, çok iyi bir ikili oldular. Sadece gerektiği zamanda Arm'a yeterince önem vermediği için ona biraz kızgınım.
Hodbin
Ben içten içe ilk zamandan beri Hodbin'in içinde iyi birinin olduğuna inanıyordum, bencil tavırlar takınsa da ona inancım tamdı. Öyle de oldu. Lunu'dan farklı olarak Hodbin'in duvarları daha yavaş çatlamaya başladı. Hala bencil tarafları olsa da yavaştan artık o da daha yardımsever biri. Başkalarını da düşünüyor. Aynı şekilde Lunu da ona çok iyi geldi. Okuması çok zevkli
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ben Açlık Oyunları’nı ne okudum ne de izledim.1000Kitap
Bazen öyle saçma başlıklar atıyorum ki eminim Aybüke ne alaka diyorsunuzdur. Fakat bu sefer Aybüke ne alaka değil. (Çünkü gerçekten konuya hakim değilim) Bu kitapta olan olaylar benim hayal ettiğim Açlık Oyunları arkadaşlar. Bilgisizliğime verebilirsiniz alakasızsa ama benim aklımda böyle canlanıyor…
Gizliman’a girdikleri gibi ölmek üzere küplere koyulan karakterlerimizden ana beşlimiz ve Beş Beter çıkmayı başarıyor başlangıçta. Ama Gizliman’da yaşayabilmeleri için bir Giz olmaları gerekli… ve bu da ölüm dolu görevleri başarıyla tamamlamaları gerektiği anlamına geliyor. Ancak bu süreçte karakterler hem kendi içlerinde hem de birbirleri arasındaki problemlerle boğuşup bunları çözmeye çalışıyor. Tabii çözülebildiği kadarıyla :,
Konudan fazlaca bahsetmeyeceğim çünkü zaten ikinci kitap ve bu incelemeyi birisi okuyorsa muhtemelen hem evrene hakimdir hem de biliyordur konuyu diye düşünüyorum. Bu arada 2. kitaptan spoiler olmaz ama 1. için söz veremiyorum. İlk kitabı okumadıysanız incelememe devam etmeyin.
Öncelikle karakterler hakkında konuşmak istiyorum, olumlu / olumsuz birçok gelişim aldılar çünkü:
Bu kitapta evrenden önce karakterlerle bağ kuruyoruz. Hepsinde bizlerden birer parça var ve nefret edilesi şeyler yapsalar da onlardan tam anlamıyla kopamıyoruz çünkü yazar öyle bir kullanmış ki kalemini her şeyin sebeplerini anlayabiliyoruz. Yani bilmiyorum bana en azından öyle oldu. Belki siz nefret etmeyi başarmışsınızdır ama benim için öyle olmadı.
İlk incelememde Arm’ın beyaza en yakın karakter olduğunu söylemiştim. Onun sessiz çığlıklarını duyduğumdan ve onu anladığımdan bahsetmiş, kendisine acımasından hoşlanmadığımı söylemiştim. Zaten beyaz değildi ama bu kitapta daha çok siyaha yaklaştı Arm. Bu hali o kadar içimi acıttı ki size tarif bile edemiyorum. Gazap ve
aspen SPOI OLABILIR
Puan vermedi·400 syf.·
2026 2. kitabı
birisi birinci kitabi okurken ikinci kitapta birbirleri icin secilmis aile olmalarini okumak istiyorum demisti. serinin adindan zaten olamayacagi ve olayimizin da bundan cok uzak oldugunu biliyordum. olan ailemizi kaybetmek -arm ve luna…-bana da sok olsa da kimsenin kimseyle yakinlasamayacagini biliyordum. o yuzden bir seyler istemeden ve beklemeden sadece okumaya odaklandim ama ikinci kitabin sonuna geldigimde fark ettim ki icten ice istedigim bir seyler varmis. dante’nin ailesi olmasi ve bunun da lunu olmasi. ilk kitapta lunu dolayisiyla cok yakinlasamayacaklarini lunu’nun buna odaklanmayacagini dusunmustum ama ikinci kitapta karakteri oyle tatli gelisti ki pusulasini verdigi sahnede aglamak istemistim. bundan birkac sahne once dante tek basina banyoda agliyordu, yalnizligi onunlaydi. ama o sahneden sonra hep yaninda olan bir pusulasi vardi artik. lunu’nun bu hareketi hedefi icin insan kazanmaktan cok deger vermekle ilgiliydi bence. dante’m zaten ilk hediyesini bile almis olabilir. yine de beklemedim yakinlasmalarini ama cok sevinmistim de boyle bir anilari oldugu icin. sonra kaplicalara beraber atladiklari sahne geldi ve benim icin artik kucuk tatli kiz kardesler olmuslardi bile. dante’nin lunu icin tehlike olabilecegini dusundugu her an aklina gelmesi ve onu aramasi icimi kipir kipir ediyordu mesela. artik onun hayatinda olan birisiydi ve onun icin endise ediyordu. kendini surekli canavar olarak tanimlayan ve artik kim oldugunu bilmedigi noktada ne de guzel hediyeydi ucuncu kitapta en cok onlari gormek istiyorum, en cok onlari okumak istiyorum. cunku birbirlerine ihtiyaclari var benim de onlara. bu kitapta da anlamis olduk ki dante yalniz bir ruh degil, bunun icin dogmamis. -mesela hodbin dogmus saka onu da cok seviyorum ama anliyorsunuz degil mi? bencil birisi
Kesinlikle tavsiye ediyorum hatta bazı okurlar ikinci defa okumak isteyeceklerdir.1958 yılında yazılmış genellikle kırık asklari işleyen ustamız KERİME NADİR'in fantastik/korku/gerilim romanıdır . Üç kısımdan oluşuyor.1. kısım gazeteci MÜMTAZ beyin cilo dağlarında (Hakkari).yeni acilacak bir otelin açılışına daveti ve trenle hakkariye gidişi ..2. kisim..genç bir gazetecinin kendisine çalıştığı gazetede tanıtım için verdiği KIZIL PUHU isimli romanı trende okuması ve bizlere anlatımı.3.kısım..(DEHSET GECESİ)..otele varis ve otelde MÜMTAZ beyin yaşadıkları ..yani uzun lafın kısası roman içinde roman .....
✮⋆˙ Hayatımda okuduğum en güzel kitap⋆. 𐙚 ̊
Hayatımda okuduğum en güzel distopya serisi dersem yalan söylemiş olmam sanırım. O kadar güzeldi ki ⸜(｡˃ ᵕ ˂ )⸝♡
Hoşuma gitmeyen yalnızca iki nokta var, ikisi de kitap ve akıştan ayrı konular. Birincisi kitaptan bağımsız olarak kitabın kapağı. Çizim çok güzel fakat kapaktaki parlak baskı yüzünden fotoğrafını çekerken çok yansıyor. Ayrıca elimde uzun süre tuttuktan sonra baskı siliniyor, resim ve yazılar kayboldu (╥‸╥) İkinci kitabı aldığım zaman şeffaf oje sürdüm, baya işe yarıyor. Tavsiye ederimm ⋆. 𐙚 ̊
İkinci beğenmediğim kısım ise yine kitaptan bağımsız, öznel olarak aşırı slow burn olması. Koskoca 2 kitap geçti ve ilişkilerinde ilerleme kaydeden bir tane bile ship'im yok (• ᴖ •｡ )
Beğendiğim çok fazla detay var ancak yazmakla bitmez. Yine de birkac tanesine değinmem gerekirse Arm'ın gelişimine bayıldım! ( ꩜ ᯅ ꩜) İlk kitaptaki Arm ile ikinci kitaptaki Arm kesinlikle aynı kişi değil. Bir anda gelen gazap ve Arm... Arm'ın acı çekmesinden nefret ettiğimi söylemiş mıydım? Keşke Arm'ın Gazap'ını kendime aktarabilseydim.
Aspen de bana göre gelişimi en güzel karakterlerden. İlk zamanlardaki o ukala ve sinir bozucu çocuktan kurtulmak çok iyi geldi okurken.
Lunu ve Hodbin'e ölüyorum!! Aşırı iyiler. İki yalancı, düzenbaz ve çıkarcı... Bazen eş kutuplar da birbirini çekebilir bence (˶ᵔ ᵕ ᵔ˶)
Beau ve Dante beni delirtecek. Dante'nin gururuna karşı gelmemesi ama yine de içten içe Beau'ya çekilmesi. Of, artık olmanız gerekiyor sizin.
Bu kitaptaki favori karakterlerim Dante ve Puhu. Puhu Çok tatlı bişeyyyy. Ah Puhu'm ve Dante'm, üzümlü keklerim... (๑>◡<๑)
Genel olarak aşırı akıcıydı ve aşırı sürükleyiciydi. Sonsuza dek bu evrende kalabilirim! (˶ᵔ ᵕ ᵔ˶)
Kitabın tamamını bitirmedim, ama yanlışlıkla son birkaç sayfaya "göz gezdirdim". Ve eğer o karakter ölürse... O karakter