“Eğer aşkı seversen can olasın
Gönüller tahtına sultan olasın
Seversen dünyayı mihnet bulasın
Erenler sırrını kaçan duyasın
Cihan köhne saraydır sen beyisin
Nice bir eskiye hasretlenesin
Diken olma gül ol eren yolunda
Diken olur ise oda yanasın
Ağudur bal değil dünya muradı
Nice bir ağuya parmak banasın
Kanatsız kuş gibi kaldın yabanda
Kanatlı kuşlara kanda eresin
Niyaz için buyurdu Hak namazı
Niyazdan vay sana gafil olasın
Erenler nefesin asa edin sen
Eğer nefsine uyarsan fenasın
İbadetler başıdır terk-i dünya
Eğer mümin isen ona inanasın
Atan anan hakkın yetirdin ise
Yeşil donlar giyesin donanasın
“Bir kez gönül yıktın ise bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi elin yüzün yumaz değil
Erenler gelip geçtiler dünyayı koyup göçtüler
Havaya ağıp uçtular bunlar hümadır kaz değil
Yol oldur ki doğru para göz oldur ki Hakk’ı göre
Er oldur alçakta dura yüceden bakan göz değil
Doğru yola gittin ise er eteğin tuttun ise
Bir hayır da ettin ise birine bindir az değil
Yunus bu sözleri çatar sanki balı yağa katar
Halka metaların satar yükü gevherdir tuz değil”
“Hak cihana doludur kimseler Hakk’ı bilmez
Onu sen senden iste o senden ayrı olmaz
Dünyaya inanırsın rızka benimdir dersin
Niçin yalan söylersin çün hiç dediğin olmaz
Dünyaya gelen göçer bir bir şerbetin içer
Bu bir köprüdür geçer cahiller onu bilmez
Gelin tanışık edelim işi kolay tutalım
Sevelim sevilelim dünya kimseye kalmaz
Yunus sözün anlar isen manasını dinler isen
Sana iyi dirlik gerek bunda kimsene kalmaz”
“Türlü türlü cefanın adını aşk vermişler
Bu cefaya katlanan dosta halvet ermişler
Aşk-durur türlü bela döndürür hâlden hâle
Dost elinden piyale hoş melamet olmuşlar
Her kim aşka sataştı ol her dem kaynaya taşa
Kim deli der kim uslu dört yanında durmuşlar
Her kim aşka erişe aşk onunla barışa
Kim aşka müşteriyse canına od vurmuşlar
Aşktır Yunus’un canı başında serencamı
Aşka münkir âdemi bu meydandan sürmüşler”