Nihilist bir gencin dünyasına Rusya'ya gidelim.
Nihilist olmasını çok vurgulamanın gerekliliği hakkında;
Babalar ve Oğullar
Bazarov ve Arkadiy, üniversiteden dönüp aile evlerine uzun bir aradan sonra geliyorlar ve aileleri onların eğitimlerinden sonra onlarla karşılaşmak için çok heyecanlı. Ama bizimkiler, onların aksine, heyecanlarını kursaklarında bırakacak kadar ailelerine uzak ve yeniler.
Neden "Babalar ve Oğullar"? Okumaya başladığımda bir süre bunun sebebini anlamaya zaman ayırdım. Başında iki karakterin kişiliklerinin babalarının karakterleriyle etkileşimlerinden ortaya çıktığını düşünmüştüm. Ama kitap ilerledikçe, aslında karakterlerimizin babaları gibi olmaktan kaçma isteğiyle karşı karşıya geldiğimizi görüyoruz. Onların kararlarını sorguluyor, onların izinden gitmek istemiyorlar.
Üniversitenin içerisinde olup eve dönmek istemediğim bir dönemde bu kitapla karşılaşmamın hiç tesadüf olmadığını düşünüyorum. Aslında bana sorarsanız, bu incelemeyi yapmamın bu denli gecikmişliğinin, son günlerde yaşayacaklarımı yaşamış olmam gerektiğiyle ilgisi olduğunu fark ettim.
Evet, şimdi hadi başlayalım;
Doktor ama köy doktoru olmak istemiyor babası köy doktoru. Duyguları yok ama babası, inanılmaz duygulu bir adam. Babasını duygularından ötürü yadsıyor ve onun gibi olmamak için belki de kendi duygularını yitirmeye çalışıyor. Arkadiy ise, aksine, babası duygusal, kendisi Bazarov'un peşinden gitmek istiyor ama amcasına ve babasına karşı duyguları ve saygısı onun Bazarov gibi olmasından tamamen uzak. Çünkü Arkadiy, empati kuruyor, insanları onlar yapan şeyleri görüyor ve anlıyor.
Bizler, onlarla beraber, belki de karakter gelişimlerini kaçtıkları yerlere yeniden yürüdüklerini ve tanıştıkları insanların onların karakter gelişiminde ne denli önemli olduklarını