Gençlik şiir sanatının, yaşlılık daha çok felsefenin zamanıdır. Pratik olarak da insan gençlikte kendisini sadece baktığı şeyin ve onun bıraktığı etkinin, yaşlılıkta ise yalnızca düşünmenin belirlemesine izin verir.
Gençler için yaşam, sonsuz bir geleceğe uzanırken, yaşlılar içinse kısa bir geçmiş gibidir. Başlangıçta yaşamı, bir opera dürbünüyle izler gibi geniş bir perspektiften görürken, sonlara doğru ise bir büyüteçle inceler gibi daha yakından ve detaylı bir şekilde görmeye başlarız.