ayça
@qamukseker
Kendi çapında mutlu.
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı oldukça sevdim. Benden 1 yaş küçük kız kardeşim olduğundan ana karakteri kendime benzetmekten alıkoyamadım. Kitaptaki olaylar silsilesinin nereye gideceğini pek kestiremedim ama bu bilinmezlik kitabı daha da sürükleyici kıldı. Kitabın dili oldukça sadeydi, bu durum bir anda değişen durumları daha da beklenmedik hale getirdi.
Kitap daha da uzatılabilirdi belki. Ana karakterin yetişkin halinin geçmişini anlattığı hissi var ve kitabın sonunda geleceğinden bahsedeceğini ya da kız kardeşinin şehre geleceğini düşünmüştüm. Çoğu kısım bize bırakılmış, sonda teyzesinin yeni hayatını gözler önüne serip "ama benim kız kardeşim var" mesajı ile kitap bitiriliyor. İlginç bir kurguydu. Karakterler çok iyi işlendiğinden iyi ya da kötü yok. Herkesin kendi akışında yaptığı seçimlere hak verdim ve hepsinin farklılıkları, ortamı tamamen gerçek hayattan hissettiriyor. Vincenzo, hızlı bir gidişi oldu, şaşırttı.
Kendime geriye dönüp baktığımda bir not bırakmak istedim.
Reklam
"Tırpan" serisinin 2. kitabı olan "Fırtına Bulutu" beklediğimden çok farklı ilerledi. Bu evreni çok seviyorum zaten. Dünyanın tek iktidarı olan Fırtına Bulutu, tüm düşünceleriyle tanıtılıyor. Aradaki yazılarla limitsiz sayılabilecek güce sahip bir "bulut"un sorgulamalarını hoş buldum.
Fırtına Bulutu'nun kendi elini kolunu bağlaması, çaresizlik içinde kendi kanunlarının eksikliklerinden yararlanarak yardım etmeye çalışması... Üçüncü kitapta devam edecek onlarca şey yarım kaldı ki cidden beklemiyordum...
(spoiler içerir)
Goddard her nereye ilerlemek istiyorsa Rand'ın etkisi çok kritik... Citra ve Rowan ne zaman bulunacak? Tırpan Curie... Tırpan Faraday üçüncü kitapta çok önemli bir role sahip olacak. Ve Fırtına Bulutu Greyson'u nasıl yönlendirecek...
Uzun bir incelemeye gerek yok. Üçüncü kitap yakın zamanda bitirilmeli!
Doğanın ölüm görevini insanlar devralırsa...
İnsanlık artık kusursuzluğa ulaşmış. Tüm gelişmeler, bilgiler artık doruk noktasında; iktidar insanlardan kusursuz bir makine olan Fırtına Bulutu'na el değiştirdiğinden insani hırslardan, çatışmalardan uzak bir dünyadayız. İnsanlar artık ölümsüz, Fanilik Çağı'nı geride bırakalı çok olmuş. Nüfus artmaya devam ediyor fakat insanlar ölmüyor. Doğa ölüm işini bırakınca bir grup insan bu işi devralmak zorundaydı: Tırpanlar. İnsanlığın devamı için ölümü tırpanlar tedarik ediyor. Bu kutsal göreve devşirme deniyor.
İlk tırpanlar, bu işin ne kadar hassas olduğunun bilincindeydi. Onlara göre Tırpanlar mümkünse Tırpan olmayı istememeli, vicdan sahibi olmalı, bu işi devam ettirdikçe içinlerinde hala ilk günkü merhameti yaşatmalıydılar. Kuşaklar ilerledikçe makinenin yönetmediği, Fırtına Bulutu'nun karışmadığı, insanlara kalan tek mesele Tırpanlık, insan doğası gereği yozlaşmaya uğruyor. Öldürmekten zevk duyanlar, öldüreceği insanları önyargıyla belirleyenler, Tırpanların her şeye sahip olabilmesini kötü yönde kullananlar... Bu durumlar muhafazakar Tırpanları çok korkutuyor.
Tırpan Faraday, Citra ve Rowan'ı çırak olarak yanına alır, bir yıllık çıraklık eğitimi sonunda sadece biri Tırpan olacaktır. Eğitim sürecinde katıldıkları ilk mecliste tarihte ilk kez iki çırak alındığı için başarısız olan Tırpanın, başarılı olup atanan diğer Tırpan tarafından devşirilmesi kararı onaylanır. Hangisi Tırpan olacak?
Kitabın akıcı anlatımını, Rowan ve Citra'nın karakterlerinin ayrı ayrı tanıtılmasını çok beğendim. Ayrıca aradaki Tırpan günlükleri ile farklı Tırpanların kişiliklerinin yansıtılmasına ve sisteme ait düşüncelerinin verilmesine bayıldım. Tırpan Curie benim favori tırpanım :). Bu distopya serisinin devamını okumayı iple çekiyorum.
*buradan itibaren spoi içerir*
Tırpan
Resimli bulmacalardan katil(ler)e?
Yorumlarına bakıp merak ederek aldığım bir kitaptı. Beklentilerimin de üstünde bir okuma deneyimiydi. Bu şekilde başka kitaplar var mı bilmiyorum, resimler üzerinden olayların çözümlendiği bir kitabı ilk kez okudum. Sadece bir şans verin ve okuyun, pişman olmazsınız.
Basitçe birtakım gizemli cinayetlerin ipuçları her bölümde kurbanların çizdiği resimlerde gizli oluyor. Kitaptaki resimler ve açıklamalar eşliğinde, bu ipuçlarını takip ederek çizen kişilerin psikolojilerini ve yaptıklarını çözümlemeye çalışmak çok sürükleyiciydi. Ayrıca kurgu kendi içerisinde oldukça tutarlı, ulaşılan sonuç uçuk kaçık gelmiyor. İlk bölümü bitirdiğimde kitabın çok sağlam bir kurgusu olduğunu anlamıştım. Dili de oldukça sade ve olaylar gereksiz yere uzatılmıyor, hatta siz bir bilgiyi sindirmeye çalışırken yenisi geliyor. Bence kitabı zevkli kılan da buydu.
*okumadıysanız kitaptan zevk almak açısından buradan itibaren okumayın*
İlk bölümde kadının resimleri birleştirildiğinde ve varsayımsal bir sonuç iddia edildiğinde aslında bu sonucun tamamen doğru olduğunu kabul etmiştim çünkü görünürde bir sonraki bölüm tamamen farklı bir resimden, konudan devam ediyordu. Resimlerin sonuçla bağlantılı olarak parça parça kurgulanış biçimi etkileyiciydi.
İkinci bölümün de en son birinci bölümle birleşmesi ve bu farklı insanların yollarının aynı olaylar etrafında kesişmesini izlemek çok güzeldi. Naomi'nin psikolojisinin kitabın en başında hem de en sonunda anlatılması, kurgunun güzelliğini kanıtlıyor. Aslında kitap en başında bize katilin motivasyonunu vermiş.
İtava, Yuki hiçbir günahı olmayan kurbanlar, en üzüldüklerim onlar. Miura da onları korumalıyım diyerek resim çiziyor... Karakterlerin kendilerine has detayları vardı.
Ters köşeyi yedik.
Popülerliği sebebiyle ne zamandır listemde okunmayı bekleyen bir kitaptı. Bir kitap hakkında "Sonu ters köşeydi, inanılmaz şaşırdım." yorumunu duyduğum anda okuyacaklarım listesine eklerim, zira beni şaşırtan kitaplar her zaman en tatmin edenler olmuştur fakat aynı zamanda okurken kurgu ile yarışarak bunu önceden çözmeye çalışırım. Aslında bu, kazandığıma çok üzüldüğüm bir yarıştır, kitabın büyüsü kaybolur; bu sebeple bu farkındalıkla okumayı sevmiyorum. Fakat kitabın hakkını vermek lazım, kurgu çözümlendiğindeki son sonuç tablosunu asla beklemiyordum.
Temelde evliliklerini kurtarmak isteyen bir çiftin, hafta sonu herkesten uzakta kalmak amacıyla ayarladıkları tatilde, ıssız bir şapelde başlarına gelen bir dizi olayı anlatıyor diyebiliriz. Bu dizi olayların ara vermeden devam etmesi ve olayların yavaş yavaş çözümlenirken bölümler arasına kadının eşine yazdığı mektupların girerek ilişkileri hakkında bilgiler vermesine bayıldım. Adam, Amelia, Robin. Yardımcı karakterler; Henry, Sam, Bob ve Patty. Bu kadar az karakterle bu kadar sürükleyiciliğin mümkün olmadığını düşünürdüm. Her bölümün farklı bir karakterden verilmesi ile her karakterin hareketlerinin nedenlerini, kişiliklerini tanıyarak öğrenmek çok güzeldi.
Kurgu merakta bırakarak yavaş yavaş çözümleniyor ve bir dedektif edasıyla her mektuptan ve her bir karakterin iç düşüncelerinden neler olduğunu anlamaya çalışıyorum. Çözümlenmeye başladıkça sırlar bir bir ortaya dökülüyor, şaşırmaya bir süre daha devam ettim.
Kısacası üslubu ve kurguyu oldukça beğendim. Bu yazardan ilk kitabımdı, "Ne Yaptığını Biliyorum" kitabını okuyacaklarım arasına ekledim. Keyifli bir okumaydı, öneririm.
*spoi içerir, okumadıysanız bu paragrafı atlayın*
Kurgu kendi içinde tutarlı asla laf yok, ben karakterler hakkında düşüncelerimi de
Reklam