Əgər o adamı unuda bilmirsənsə, onun üçün darıxırsansa, deməli, o artıq sənin qəlbində özünə yer etmiş, ruhunun dərinliklərinə vara bilmişdir. Bunun üçün bəzən bir həftə, bir neçə gün belə kifayətdir. Həm də anlamışdı ki, xoşbəxt olmaq üçün sadəcə yanında səni sevən insanın olması kifayət edər...
Sən hər gün qəlbinin səhifəsinə onun üçün mənalı bir söz yazırsan, o isə qəlbində nə yazıldığını bilmək üçün oraya baxmır belə. Sevmədiyin minlərlə adamdan eşitdiyin mehriban söz-lərin bircəciyini sən yalnız sevdiyinin dodaqlarından duymaq üçün hər şeyindən keçməyə hazır olursan...
Həqiqi və saf sevgi yoxdur. Sevgi heyvani hissin daha bəzəkli formasından başqa bir şey deyil. Həyata baxanda sevginin xəyanət, vəfasızlıq, düşmənçilik, həsəd, qısqanclıq, nifrətlə birgə olduğunu görürsən. Bəziləri sevgisinə görə millətini, ölkəsini təhlükəyə atmış, bəzisi
həyat yoldaşına xəyanət etmiş, ya da ki, qadın sevgisi üstündə müharibələr başlatmış, ən yaxın dostunu qətlə yetirmiş, ailəsini dağıtmış... Sevgi insanı zəif edir. Mən sevginin insanı gücləndirdiyi bir tarixi nümunə belə tanımıram.
Malthus'un biyografisinde, An Essay on the Principle
of Population
adlı kitabından sinir bozucu bir alıntı
vardı:
Nüfusun gücü, insanın nafakasını üretme gücünden o denli üstündür ki, erken ölüm şu veya bu şekilde
insan türünü ziyaret etmelidir. İnsanoğlunun
ahlâksızlığı etkindir ve nüfusun azalmasına hizmet
eder. Büyük yıkım ordusunun müjdecisidir ve
genellikle korkunç işi kendi bitirir. Ama bu imha
savaşında başarısız olursa hastalıklar, salgınlar, kıran ve veba ilerler; binleri, on binleri silip süpürür. Başarı
yarım kalırsa ardından muazzam bir kıtlık yaklaşır ve
tek bir güçlü darbe indirerek dünya nüfusu ile
yiyeceği dengeler.
"Dünyadaki her bir vilayet bulundukları yerde
geçim sağlayamayan veya başka bir yere taşınamayan
sakinlerle dolup taştığında... dünya kendini
temizleyecek."