Birbirimizin kusurunu bulmaya çalışmakla o kadar meşguluz ki, güzellikleri paylaşmaya zaman kalmıyor. Herhalde ümmet artık Allah’ın kitabına o kadar aşina ki, sizin, benim ve diğer insanların yaptığı hatalara ayıracak bir sürü vakti var.
Bunun için zamanımız yok, harcanan enerji ve efora değmez. Allah kelamının yayılıp neşvünema bulması gerekirken biz hala kendi zanlarımızı doğrulama peşindeyiz.
Anlamaya çalışıyorum; “Nasıl olur da bana onu vermez? Nasıl olurda şu duamı cevapsız bırakır?” diyerek Allahın bize vermediği şeyleri düşünmektense, sürekli benim için ve sizin için ihsanda bulunduğunun farkına varabilsek…
Rabbimiz buyuruyor; “ Külle yevmin hüve fî şe’n” (Rahman Suresi 55:29) “ Her gün size ihsanda bulunmaktadır”.
Dolayısıyla biri duasından ötürü perişan, üzgün yahut kötü bir ruh halindeyse, belli ki Allah’ın onun için sürekli yapmakta olduğu ihsanların farkında değil.