DEĞİLİM BİR BAŞIMA!
Gece, uzanıyor
Dağlardan denizlere.
Ama ben, senin beşiğini sallayan,
Değilim bir başıma!
Gökyüzü, uzanıyor
Ay düşüyor denize.
Ama ben, seni bağrına basan,
Değilim bir başıma!
Dünya, uzanıyor.
Bütün tenler hüzünlü anla.
Ama ben, seni kucaklayan,
Değilim bir başıma!
-Gabriela Mistral-
Tabancalar, çatapatlar ve bombalar cinsinden bir varlıktım. Ben de bir gün patlayacak ve magnezyum parıltısı gibi şiddetli ve kısa bir alevle dünyayı aydınlatacaktım.
"Kitabın 70. sayfasından itibaren klasik bir müzik eşliğinde sesli okumanızı öneririm. Bundan sonraki sayfaları birkaç kez okudum, birkaç kez okurken aynı zamanda kendi hayatımı da birkaç kez gözden geçirdim. Sarsıcı bir var oluş sancısı üstelik yok olmaya ramak kala. Etrafımda çizilen bütün sınırları parçalamak, benliğimi oluşturan yapay bütün unsurlardan kopmak, değer sistemimi yok etmek, kendi yıkımımı yaşamak istedim. Kendimi yok etmek en azından kendim dediğim oluşumu yok etmeyi kendim gerçekleştirmek istedim. Ölümü kucaklayıcı bir ruha dönüşmesi; yaşam dediğimiz şeyin yaşamla alakası olmaması, büyük buhranlı duyguların bastırmasıyla başlar. Ruhunuzu çekiştireceğiniz bir ölüm sahnesi gibi kitap."
İvan İlyiç'in ÖlümüLev Tolstoy · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202261,1bin okunma