Quercus
@quercuss
17 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her yıl, bahar çiçeğe durduğunda, dünya nennilendiğinde,
Ağrıdağının çobanları dört yandan gelirler, kepeneklerini gölün bakır toprağına atıp üstüne otururlar. Bin yıllık sevda toprağının üstüne otururlar. Tanyerleri ışırken kavallarını bellerinden çekip Ağrıdağının öfkesini, sevdasını çalarlar. Ve gün kavuşurken bir ak kuş gelir..
Sayfa 119
Mirov digot qey
hemî êş, daxwaz û hêviyên mirovan di wî rûyî de civiyabûn
û rûyê wî di nav xewneke avsînî de wenda bûbû
Sayfa 33
"Evlerimiz ne kadar kasvetli ve gri olursa olsun biz etten kemikten yapılmış insanlar çok güzel de olsa başka bir ülkede yaşamaktansa kendi topraklarımızda olmayı tercih ederiz. İnsanın evi gibisi yoktur"
Drogo insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti,birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi nedenli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanın kahrına, gurunun çiğnenmesine, Sevginin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine. Kötülere kul olmasına iyi insanın?“
Sayfa 72
