"Evlerimiz ne kadar kasvetli ve gri olursa olsun biz etten kemikten yapılmış insanlar çok güzel de olsa başka bir ülkede yaşamaktansa kendi topraklarımızda olmayı tercih ederiz. İnsanın evi gibisi yoktur"
Drogo insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti,birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi nedenli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanın kahrına, gurunun çiğnenmesine, Sevginin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine. Kötülere kul olmasına iyi insanın?“
Sömürgecilerin asıl amacı insanların refahına hükmetmektir: ürettikleri her şeye, üretim biçimlerine ve dağıtım şekline; yani gerçek yaşamın dil dünyasına tümüyle tahakküm etmek.