Değişmek buysa, buna iyi bir hayat diyemeyeceğini düşündü. Bütün bu didinmelerinin, canını dişine takıp uğraşmalarının boşuna olduğu hissi içinden ilk kez o zaman gelip geçti. Tümüyle yerleşmedi ama ara sıra yokladı. Daha sonra pes etti, çok sonra, elinden geleni olabildiğince yaptıktan sonra.
Kimse bu günahları sahiplenmiyordu. Ortada bırakılmış, sahipsiz günahlara kimse aldırmıyordu. Polis kurbanların anısına karanfil bırakmak isteyenlere geçit vermiyordu.