Rabia Kanbul
@r_grkl
Şu anda okuduğu kitap
Çok dikkatimi çeken bir nokta,
" Grup narsisizmi, bireysel narsisizm kadar tatmine ihtiyaç duyar. Bu düzeyde tatmin, kişinin mensup olduğu grubun ortak üstünlüğe sahip, bütün diğer grupların ise aşağı olduğu ideolojisiyle sağlanır. Dini gruplarda da bu tatmin, benim grubum gerçek anlamda Tanrı'ya inanan tek gruptur ve benim Tanrı'm yegâne doğru Tanrı olduğu için bütün diğer gruplar yoldan çıkmış inançsızlardır varsayımıyla kolayca sağlanır.
Reklam
"Fakat Batı'daki insanların büyük çoğunluğu okulda ya da üniversitede bilimsel yöntemi "öğrenmiş" olsa da, bilimsel yöntem ve eleştirel düşünceyle asla gerçek anlamda temas kurmamıştır."
(Yoksul) toplumlara nasıl birlik algısı veriliyor? İşte,#2024
"... Amerikan Güneyi'nde de ekonomik ve kültürel gelişmeden yoksun kalmış, durumunu değiştirmek ve gerçekçi bir umut olmaksızın (yaşlı ve ölüm halinde bir toplumun kalıntısı olduğu için) sadece tek bir tatmin duygusuna sahip olmuştur: dünyanın en hayran olunacak, aşağı olarak görülen öteki ırksal gruba üstün grubu olarak şişirilmiş bir öz-imge. Böyle bir geri gruba mensup olan kişi şöyle hisseder: "Yoksul ve kültürsüz olsam da önemli biriyim, çünkü dünyanın en harika grubuna mensubum: 'Ben bir beyazım'"
Grup narsisizminin şimdiye kadar tartşılmamış başka bir sosyolojik işlevi vardır. Mensuplarının çoğunluğuna ya da büyük bir bölümüne yeterli geçim araçları sağlayamayan bir toplum, hoşnutsuzluğu önlemek istiyorsa onlara habis tipte narsistik bir tatmin duygusu sağlamak durumundadır. Ekonomik ve kültürel yoksulluk içinde olanlar için gruba mensup olmanın verdiği narsistik gurur yegâne -ve genellikle çok etkili- bir tatmin kaynağıdır. Tam da hayat onlar igin "ilginç" olmadığı ve onlara ilgi alanlarını genişletme imkânı sağlamadığından dolayı narsisizmin aşırı bir türünü geliştirebilirler. Son yıllarda bu fenomenin en iyi örnekleri Hitler'in Almanya'sında var olan ve günümüzde Amerikan Güneyi'nde bulunan ırksal narsisizmdir.
Reklam