Bu kitapta ilk kitap gibi güzel ve akıcı hemencecik bitiyor. Sonunu okuduğum da ölüyordum az kalsın.
İlk kitabın sonunda kahramanımız savaşa gönderilmeye zorunlu tutulmuştu ve bu kitapta savaşa giderken geçiyor. Bu sürede Aldrik, Vhalla'yi eğitmeye devam ediyor. Arada karşılarına küçük aksilikler çıkıyor ve Vhalla'nın büyüsünü kullanmayı geliştirdiğini ve ne kadar güçlendiğini görüyoruz..
Spoilerlı diyebilirim bu kısma
Vhalla'nın Aldrik'le arasının bozulduğu zaman başka bir insancıkla (adını unuttum bu adamcağzın) artık nasıl desem vakit geçirmesine sinir olmuştum okurken, böyle bı aşk üçgeni çok gereksiz ve saçmaydı açıkçası. Kitapta tek sevmediğim bölüm buydu, olmasa da çok iyi olurdu.