Rabia Armağan
@rabiaarmagan
biraz kitap, biraz müzik ve kahve
“Ben büyüdüğümde bir palyaço olacağım sanırım,” dedi Dill.Jem’le ben olduğunuz yerde kalakaldık.
“Evet,bir palyaço dedim,” dedi Dill.”Bu dünyada insanlara gülmekten başka yapacak bir şey yok.O yüzden sirke katılacağım ve kahkahalarla güleceğim.”
“Bunu ters anlamışsın,Dill,” dedi Jem.”Palyoçalar hüzünlüdür;esas insanlar onlara güler.”
“Ben farklı bir palyaço türü olacağım.Ringin ortasına geçip insanlara güleceğim.”
Reklam
Dilini, usullerini, imkânlarını bilmediğimiz bir dünyaya fırlatılmakla kalmadık, aynı zamanda bu dünyada kendimizi ötekine muhtaç bir halde bulduk.Bu muhtaçlık sadece gündelik ihtiyaçlarımızı karşılarken hissedeceğimiz bir muhtaçlık da değil.Birbirimize göbekten bağlıyız.Hiçbir deneyimimiz tamamen kişisel ve bireysel değil.Hissettiğim, düşündüğüm, sezdiğim her şey, içinde yaşadığım
dünyanın ve o dünyayı paylaştığım ötekilerin bendeki yankıları.
