Kaba insanların bu davranışlarının temelinde diğer insanlarla temas kurmama isteği yatmaktadır. Tüm kaba bireyler hayattan uzaklaşmak isterler, iş birliği yapmak istemezler. Ka-balıklarını düzeltmek için kendilerine verilen moral ve nasihatlere açık olmadıkları barizdir çünkü insan hayat oyununu kurallarına göre oynamak istemediğinde tırnaklarını yemek ya da benzer bir eylemde bulunmakta haklıdır. İnsanlardan kaçınmak için daha iyi bir yol neredeyse yoktur, sürekli olarak pis bir gömlek ya da lekeli bir ceketle dolaşmak bu konuda son derece etkilidir.
Mutluluk yalnızca hayatın koşulları yerine getirildiğinde elde edilir fakat bu kaçınılmaz koşullar kenara itildiğinde insan mutluluğa ve neşeye giden yolu kapatmış olur, başkalarının tatmini ve mutluluğu anlamına gelen şeylerde başarısız olur. Bu bireyle-rin yapabileceği en iyi şey, hiçbir şekilde gerçekleşmeyeceğini bildikleri halde başkalarından üstün olduklarını, onlara hükmettiklerini hayal etmektir.