Nedense, hayatta geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belala bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket n kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz.
Kaba insanların bu davranışlarının temelinde diğer insanlarla temas kurmama isteği yatmaktadır. Tüm kaba bireyler hayattan uzaklaşmak isterler, iş birliği yapmak istemezler. Ka-balıklarını düzeltmek için kendilerine verilen moral ve nasihatlere açık olmadıkları barizdir çünkü insan hayat oyununu kurallarına göre oynamak istemediğinde tırnaklarını yemek ya da benzer bir eylemde bulunmakta haklıdır. İnsanlardan kaçınmak için daha iyi bir yol neredeyse yoktur, sürekli olarak pis bir gömlek ya da lekeli bir ceketle dolaşmak bu konuda son derece etkilidir.