Ânın içinde âna özlem. Her geçen saniyeye acımak. Ölüme doğru koşarken ölümden kaçmak. Birbirini tutmayan yersiz düşünceler. Küçük umut kırıntısının getirdiği kalp çarpıntısı. Siyahta çare aramak. Siyahın beyazı olmak. Birlikte siyaha batmak. Fütursuzca dağıtmak gülüşünü. Gözyaşında yıkanmak. İnkâr etmek dibine kadar. İnkârın dibini sıyırmak. Okyanusta boğulmak nehirde yaşayamamak. Kağıtlar dağıtmak sağa sola. Kendini aramak. Kendini bilmeden kendini aramak.
Rabia Manas
Görünmez olan ben değilim aynalarda.
Kalbim hüznün kölesi olmuşsa şayet
Suçlusu ben değilim.
Daralan nefesime hayatı üfle
Küçük bir an
Sana tutunacağım inan
Darağacında sallanan umuduma gönder o kuşları
O kuşlar ki beni yaşatacak
İnan...
Batırma güneşini ah benim acizim
Kederini sakla yarına
Doğan günden hesap soracağız daha
Rabia Manas
Devanın peşinde koşayım derken
Derdini unuttun
Ah aciz gönül
Her yere konma demedim mi?
Kuşlar konmaz yoluna senin
Mavi özgürlük değildir lügatında
Yeşil diyorsun
Ey gönül
Yeşile de güven olmaz demedim mi?
Rabia Manas