Rabia Manas
@rabiamanas
Karmakarışıklaşmaktayım.
Depresiflik bütün yüzüne karaltı gibi çökmüştü. Geceyi suratında taşıyordu. Ay bile hanesine uğramaz olmuştu artık. Aynalar en kadim düşmanıydı. Bunca karanlığın içinde bir çift siyah göze muhtaç, yaşamaya çalışıyordu. Henüz haberi yoktu. Evvelden beri içinde bulunduğu bu karanlık o gözlere aitti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Etraflarında böyle birçok, türlü acılarıyla, elemleriyle, türlü gözyaşlarıyla, enînleriyle kırık hayatlar, biçare, hasta, kimi şifa bulamayacak yaralarla kemirilen, kimi hafi zehirlerle gizli gizli çürüyen hayatlar vardı. Onlar bu kırık hayatların arasında kendi aile hayatlarının zinde ve tuvana saadetini daha celi bir hisle duyarak, kendilerini düşünen bir hazla, saadetlerinin leziz saatlerini nefis bir kevser içercesine, katre katre, süze süze, mest ve mahmur yaşıyorlardı.
Kırık Hayatlar
Kırık HayatlarBilinçsiz Akış 2Duygu ve Düşünce
Kutsal bir çirkinlik yüzümde taşıdığım. Kendimden tiksindikçe daha da çirkinleşiyorum. Kafam biraz daha öne düşüyor konuştukça. Kendime tahammül edemiyorum. Aynalar dost maskelerini takınsalar dahi onlara güvenmiyorum. Görüyorum gözlerdeki iğreti bakışı. Dimdik yürümek yakışmıyor bana. Yürümek bile yakışmıyor. İstediğim gibi olamıyorum hayatta. Hayat bana istediğimi vermiyor. Suçluluk her zerreme işlemiş. Zerrelerim her yerde. Kurtulamıyorum. Gözlerim ağlamaklı oluyor çoğu zaman. Yaşamayı beceremiyorum. Adil değil bu düzen görüyorum. Aklım günahtan korkuyor kalbim isyan ediyor. Başarısızlık en büyük başarım. Kimseye layık olamıyorum. Nefretim kendime.Tüm kalbimle isyan ediyorum.
Rabia Manas
Rabia ManasBu korkunç dünyada şiirle yaşayan bir avuç insanız. Elbette hayat bizi dışlayacaktı.