Pamuk ipliğine bağlı özgüven. Cellat ipin başında. Sallanıyorum yaşam denilen ölümün ucunda. Hayat bir baş ağrısı. Düşünceler bataklık. Çamurun içinde debelenip duruyor dünya, ortasında ben. Ortasında ben, etrafımda ateş sözlü canavarlar. Söz silahı mağlup etti bilmem ne zaman. Zaman akıp gitmiş baş ağrısı bana kalan. İplik, iplikler. Çamurlu özgüven. Güvensiz öz. Hamur yığını vücut. Bir kase gam keder. Bir tutam acı. Tatlıyla aram yok, olmasın hiç olmasın. Acı yoksa yaşam tatsız. Yavan ömür.
Rabia Manas
Endişemin neticesidir;
Alnımdaki infial.
Yazgıma sitemim yoktur hâşâ!
En büyük içerlemem kendimedir...
Maviliklere bulaştım, özrüm sana
Renkler hiç yakışmazdı senden başka
Yolla yıldızlarını ufuksuz karanlığıma
Gel!..
Harlansın artık şu ateş
Razıyım dumanına tozuna...
Rabia Manas
Onun büyülü gözlerinin hatırası veya gözlerinin öldürücü kıvılcımları sonsuza kadar hayatımda kaldı. Benim hayatımla bu kadar bağı varken onu nasıl unutabilirim ki?