Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.
Aslında ne kadar güzel başlamıştı. Öyle de devam ediyordu. Güzel bir hikayesi olduğu halde kitap o kadar gereğinden fazla uzatılmış ki sıkılmamak elde değil. Halbuki çok büyük beklentilerle başlamıştım. Kitabın baş ve son kısımları dışında ilgi çeken hiçbir yeri yok maalesef. Füsun'un gidişinden sonrası o kadar uzun sürüyor ki sıkılıyorsunuz ve sürekli kitabı elinizden atıyorsunuz. Bölümleri atlayarak okusanız hiçbir şey kaybetmezsiniz. Bence 300 sayfayı bile geçmemesi gereken bir kitap eğer böyle olsaymış daha zevkli okunabilirdi. Üzülerek söylüyorum ki benim için büyük hayal kırıklığı oldu.