sustu.
ve ağlama isteği gözlerinin sınırsız evrenini sızlattı, kederlendirdi.
"ey sizler, yüzlerini hayatın hüzünlü örtüsünün gölgesinde saklayanlar! acaba ara sıra da olsa keder uyandıran bu gerçeği bugünün dirilerinin, bir dirinin posasından başka bir şey olmadıklarını düşünüyor musunuz?
ey tepeden tırnağa yeşil olan!
yakıcı bir anı gibi bırak ellerini, aşık ellerimin içine. ve dudaklarını varlığın sıcak bir duygusu gibi teslim et aşık dudaklarımın okşayışlarına
rüzgar bizi götürecek
rüzgar bizi götürecek