Ey Dicle! Mezopotamya'nın nazlı gelini!
Binlerce yıldır can alan, can veren susuzlara derman, arsızlara ferman olan Dicle! Benim de hawarımı duy, yüreğimdeki acıyı söndür...
Aşkın gözü kördür derler.
Yanlış!
Âşıkken hic bir zaman olmadığı kadar gözüm açık oldu.
Gereksiz hiçbir şeyi görmezsiniz âşıkken.
Ve gereksizler ayıklanınca sadece hakikat kalır gözlerinizin önünde...
“Saf çocukluk halinizden geriye yüzünüzde ‘memur gülüşü’, dudaklarınızda ‘gammaz öpüşü’ kalır. Öptüğünüz yer kirlenir, güldüğünüz zaman herkes incinir. Elinizde etrafı yeşil dantelli beyaz bir mendil de yoksa temizleyemezsiniz hiçbir yerinizi.