Rabiay

Ama ben zekanın tek başına hiçbir anlam taşımadığını öğrendim. Burada, sizin üniversitenizde zeka, eğitim ve bilgi büyük idoller haline gelmiş. Ama şimdi biliyorum ki, hepinizin atladığı bir şey var: Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez.
Reklam
Hep kendine yeniliyordu insan da farkında olmuyor, başka bir özneye suçu atıveriyordu.
Onları çocuk gibi değil, bir birey gibi; onlara ait bir eşya gibi değil onlara verilmiş bir emanet gibi görselerdi belki başka türlü davranırlardı.
Onları her türlü kötü sıfata takarak kendine güvenen başarılı bireyler olmalarını nasıl bekliyorlardı acaba?
Başkalarının açlığıyla karnını doyuracağını sanmak kadar saçma bir şey olabilir miydi?
Reklam