Herkesin babası bir kere öldürdü alır götürür yıkar kefenler toprağa gömer ve sonra bazen acıyla hatırlanan bir ölüye dönüşür babalar benimki yıllardır tekrar tekrar ölüyordu bir bakışla bir söz de upuzun bir suskunlukla havaya kalkan bir parmakla sallanan bir el bir iç çekişte ölüyordu babam