rafi atam

rafi atam
@rafaels
bu saatte bitkin bir deviniyle ancak şöyle bir yükselen denize bakıyor, uzun süre dindirilmedi mi varlığı kurutan iki susuzluğu gideriyordum, sevme ve hayran olma susuzluğunu.
Reklam
ama hiçbir şeyin usu çekmediği, çirkinliğin bile adsız olduğu, geçmişin hiçe indirgendiği bir kent sizi nasıl içlendirebilir?
ne aradığımı bilmiyorum, onu çekine çekine adlandırıyorum, söylediğimi geri alıyorum, yineliyorum, ilerliyorum, geriliyorum. gene de adları ya da adı kesinlikle koymamı buyuruyorlar bana. o zaman dikleniyorum; adlandırılmış olan, şimdiden yitirilmiş değil midir ? işte hiç değilse bunu söylemeye çalışabilirim.
gecenin kuralına uymak gerekmişti: günün güzelliği yalnızca bir anıydı artık.
“hiçbir zaman hiçbir insan kendini olduğu gibi çizmeyi göze alamamıştır."
Reklam