Kitabı okurken kendimi Afganistan'da hissettim.Öyle ki kitaptaki kahramanların yaşadıkları kuraklık ve açlık döneminde yemek yerken şükrederek doyacak kadar yemek yiyordum.Yazarın gerçekçi betimlemelerine hayran kaldım ve daha önceki kitabını okumadığıma pişman oldum.Kadınların çektiği acıları,aşağılanan kadını,kadınların o sefil durumda bile neler yapabileceğini gösterdiği için ayrıca yazara sempati duydum.Sevgili kitap okurları; hala bu kitabı okuyamayanınız kaldıysa gözüm kapalı okumanızı öneririm.
Bir kadının yüzü yalnızca kocasını ilgilendirir,demişti.Bu sayfalardaki kadınların da kocaları vardı belki.En azından erkek kardeşleri, ağabeyleri vardı.Bu durumda, aklı fikri başka erkeklerin karılarının,kız kardeşlerinin mahrem bölgelerinde olan Raşit, onun örtünmesi için neden baskı yapıyordu?