Herkesin yazma isteğine saygı duyuyorum ama bu yazılanları da asla roman kategorisinde değerlendiremiyorum. Tüm kitaplara bir şans verme taraftarıyım fakat ne kadar zorlanırsa zorlansın akmıyor. Şiir kitabı desen değil, roman desen değil, felsefe kitabı değil, çok ütopik ve bana göre saçma sapan bir kitap. Okuyamadım maalesef. Zorlamayı da düşünmüyorum aksi takdirde zaman kaybından başka bir getirisi olmayacak.
Keyifli okumalar dilerim!
Kitabın başında Ahura var.
Yani tanrı seviyesinde bir düzen, bir adalet, bir “ışık” meselesi.
Sonra ne oluyor?
O bile ihanete uğruyor.
O an şunu düşünüyorsun:
Ahura bile… sen kimsin ki?
Aşk zaten bu kitapta biraz kader, biraz tuzak.
İhanet kişisel değil; sistemsel.
Kozmik bir “olur öyle” durumu var.
Yazar da bunu yüzümüze çarpıyor: Işık bile kandırılıyorsa, senin kalbin niye sağlam kalsın?
Kitap bacagına vurup vurup okunan kitaplardan değil.
Sallana sallana okunan kitaplardan:))
Sonuç:
Ahura bile ihanete uğruyorsa,
sen mi uğramayacaksın?
En azından yalnız değilsin.
Aşk ve Acı / İhanet ve Kehanet ın sarsıcı bir konusu yok ama dili akıcı diyebilirim. Rahmi Vidinlioğlu nun kendine has şiirsel anlatım gücüyle, yaptığı derin psikolojik tahlillerle uyuşturucu bağımlısı iki insanın Amatem'de tanışmasını ve birbirlerine aşık olmasını konu alıyor. Roman olaylardan çok anlatımıyla ön plana çıkıyor yazar yer yer duygulandırıyor. Aşk ve Acı / İhanet ve Kehanet dolaylı yoldan astroloji, psikoloji ve mitoloji hakkında okuyucuyu bilgilendiriyor. Mitolojiyle ilgisi olanların çok daha ilgisini çekebilir. Açıkçası bana çok hitap etmedi. Yine de fazla beklentiye girmeden okunabilir.
Aşk ve Acı / İhanet ve Kehanet Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı. Kitabın ilk bölümü mitolojiyle başlıyor ve bana biraz yavaş geldi. İkinci bölüm ise daha akıcıydı. Konu olarak ne yazık ki beklentimin altında kaldı, çok sevdiğimi söyleyemem.
Sarsıcı bir konusu yok ama dili oldukça akıcı ve yer yer şiirsel. Yine de kitapta eksik kalan bir şeyler vardı; duyguyu bana tam olarak geçiremedi. Bana çok hitap etmese de, büyük beklentilerle başlamadan okunabilecek bir kitap.
Sen hala neyin derdindesin Ey İnsanoğlu!
İnsan bu,hayat bu,şizofreniydi bu.
Ama bir aşk uğruna dağladı o aklında kör olan şizofrenikulu...~ Z.B ~
ALDANMAKTAN BAŞKA NEYE YARAR ALDATMAK!?
Tımarhanelerde delileri öldürürler...Kendisini doktor sanan deliler üstlerindeki beyaz gömlekleri bir şeref işareti olarak taşırken,aynı renkte gömlekler giydirdikleri insanların kollarını arkadan bağlarlar!
Çünkü aşk karıştı kanıma! Çünkü şizofrenim! Çünkü aşkın adı şizofrenidir bu diyarlarda! Acı çekmeliyim! Acı çeke çeke öl(dürül)meliyim!
Bak,tüm sevgimi sürdüğüm ellerimi uzattım sana,çıkacaksın o uçurumdan yukarı ya da ben de oraya düşeceğim!
Ağlaşıyoruz sebepsizce.Bunca sebep varken ağlamak için,biz sebepsizliğimize ağlıyoruz.
İnsan bir kere ölür
Her gün ölen umutlarımızdır içimizdeki
Paramparça olmuş sevgilerdir...
Bir melektin seni ilk sevmeye başladığımda;ben seni sevdikçe şeytanlaştın!
Kırdım! Kırdım! Kırdıkça kırıldım,kırıldıkça kırdım!
Üzerimdeki hüzün ve yalnızlık hissi delip geçti tüm hayallerimi,sustum...Sustukça mahvoldum,mahvoldukça sustum!
Şizofreni de tıpkı evcilik gibi yalnız oynanmaz!
Gözyaşlarımın adına med dediler,sustum,içime çektim acılarımı;suskunluğumu cezir sandılar.
İçine biraz delilik karışmamış olan büyük bir zekâ yoktur!