Derinliği olmayan ve duraklamaları saymayan başka bir tür "zaman" sunan yapay işaretlerden uzak durdum: Etrafımızdaki bu gibi cihazları durmaksızın çoğaltmamız bundandır zaten. Anlayacağınız, aceleciliğimiz patolojiktir; hayatı yakıp kül etme kaygısıdır.
Dünyanın sonu mu bu?”
İnsanmerkezciliğin şakalarından biri, türlerin sonunu, bitki ve hayvan doğasının ölümünü, dünyanın sonunu da dahil edecek şekilde tarif etmek. Göklerin sonu. İnsanın daimiliğini, şeylerin daimiliği için gerekli görmeyen bir eskatoloji yoktur. Şeylerin bizden önce başlayabileceği kabul edilir ama bizden sonra sona erebileceği kabul edilmez. Kendine agnostik diyen yaşlı Montaigne dogmacıların, teologların tarafını tutardı:
“Aynsi fera la mort de toutes choses notre mort.”
Dipnot anlamı: “Ölümümüz, her şeyin ölümünü beraberinde getirecek.”
Hadi ama, bilge ve küstah insanlar, kendinize çok fazla önem veriyorsunuz. Dünya, iki ayaklı bir ırkın ortadan kaybolduğu bugünkü kadar canlı olmamıştı hiç. Hiç bu kadar temiz, bu kadar parlak, bu kadar neşeli olmamıştı.
Havada artık duman yok, karada da artık pis koku ve gürültü yok. ( Ey insanlar, kirliliğe karşı savaşmak mı istiyordunuz? Çözüm çok basit: Dünyayı kirleten ırkı ortadan kaldırın yeter.)