Elhamdülillah Ramazan'a girmeden önce Ramazana dair okuma yapmak istiyordum. Bir indirim vesilesiyle kitaptan haberdar oldum. Yazarını tabiki daha önceden de biliyordum ama okumak yeni nasib oldu.
Ramazan denince hemen yaninda hazir paket gelen, TV programi sunucularina sorulan nice sorunun mantığını @FarukBeşer cok yalin anlatmış. Rabbim razi olsun.
Sadece bu tur bilgiler değil Islam'in anlamını unutturduklari Kavramlarına da değinerek bu kavramlara odaklanmamizi sağlamış.
Yine Kavramların yaninda "Hiç düşündünüz mu? " Bölümüyle sorgulamamiz gerek olaylara ve durumlara mercek tutmuş.
Ramazandan bahsedecek de Kur'an'siz olur mu? Kur'an'dan adeta yüzümüze tokat gibi vuran ayetlerin olduğu bölümler oluşturup, silkelenmemiz için yazar elinden geleni yapmıştır.
Yani kısaca kitap kısa kısa bilgilerle okuyucuyu sıkmadan ama uyutarak da değil uyandırma amacı guderek okuyucuyu Ramazan'a hazırlamayı hedeflemistir. Şahsımda bu duygular dogurdu insaAllah okuyacak herkeste daha da etkili olur.
Katılmadığım iki yeri vardi orayi da belirtmek isterim.
Sayfa 87 deki 4.bolumde bahsedilen ibadetin devlet eliyle olmasi gerektigini savunmuş. Buna katılmıyorum. Ne Suriye Ne Filistin bu ibadet için devletini bekleyemezdi ki elhamdülillah beklemediler.
Bir de 131 deki mevzuyla ilgili, Allah bu teknolojinin de yaraticisi. Ve bu günleri biliyordu fakat ısrarla Rasuluna biz ummi bir ummetiz dedirtti. Dolayısıyla bir takim kapitalist kaygilarla oluşturulan resmi günlerin bu tarz belirlenisine katılmıyorum .
Distopya,distopya,distopyaa...
Nereye kadar bu distopyalar derken eskinin distopyası bizim gerçeğimiz olmuş. George Orwel 1984 demiş biz 2022 yaşıyoruz ve git gide tamamen kitaptakine dönüşüyoruz. Evet elimizdeki telefonlar,evimizin her odasındaki TV'ler,içi boşaltılan zevklerimiz, sürekli mekanikleşen insanlar,kolaylaştırsın diye evlerimize aldığımız robotlar... halbuki mutluluk belki bitmek tükenmek bilmeyen çamaşır serme esnasında söylenen bir şarkıda.. İşte bence, bunu hatırlatıyor yazar bize kitabında. Proleter olma, diye çabalarken hayatın küçük zevkleri kayboluyor,o kadar ki kahveyi bile karaborsadan bulmaya çalışıyorsun. Her gün içtiğin şey aslında ne kadar tatsızmış anlıyorsun.
İlk başta okurken sıkıldım,bırakmak istedim kitabı ama bir süre sonra kitap sardı. Daha sonra 2+2=5'in öğretim kısmında dişimi sıkarak okudum. Ama ne demek istiyor çok net aldım. Yani vazgeçmeyin okurken ve yaşadığımız hayatı sevelim. Ekranlardan uzaklaşıp (ki bunu söylerken ramazanda instagram detoksu yapıp hiç girmeyerek söylüyorum) hayatın gerçek zevklerini çıkaralım,dopamini ekrandan kaydırarak birkaç saniyelik almayalım da yediğimiz çikolatanın tadına vara vara yerken alalım. İçimizdeki duygusal güce ve inancımıza güvenip yaşayalım. Sarıldık mı sımsıkı sarılıp aktaralım sevgimizi. Coronanın esiri olmayalım da Rabbimizin kulu olarak özgürlüğümüzü bilelim.
Reklam
Ramazan Risalesi, Nureddin Yıldız hocanın 9 bölümden oluşan kısa ama içerik bakımından dolu dolu bir rehber. Hocanın geçen ramazan ayında oruç fıkhı üzerine yaptığı sohbetleri dinlemiştim. Kitabı okuyunca o bilgilerimi tazelemiş de oldum.
.
.
Bu mübarek ayın iftar, israf, gerginlik, eğlence ayı olmadığını ; sahur, zühd ve bereket, tahammül, itikaf ayı olduğunu uçan kuşlar gibi hür yatırımların zamanı olduğunu söylüyor. Efendimiz'in (SAS) ve Ashabı Kiramın Ramazan ayını nasıl geçirdiklerini anlatarak yaptığımız yanlışlar konusundan bizi uyarıyor. Mübarek günlerin TV karşısında heba etmenin, uykuya yenik düşmenin, teravih namazının eğlenceye dönüştürmenin, bilhassa son günlerin çarşıda pazarda geçirilmesinin ne derece yanlış olduğunu vurguluyor. Hocanın "Ramazan Katliamı" başlığı altında yazdıkları ise oldukça çarpıcı tespitler. Rahmet ayını, bu büyük nimeti, İblisin hoşuna gideceği şekle dönüştürmüş, gerçek Ramazandan uzaklaşmışız. Bizi doğru yolda ilerlemeyi nasip eyle Allah'ım. Her Ramazan ayı öncesi mutlaka okunması gereken kıymetli bir eser. Kitabı okuyan herkesin kendini sorgulayıp asıl yaşanması gerekilen Ramazan ayına kavuşmasını dilerim.
