Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Az olan ama benim için çok şey ifade eden, güzel takipçilerime açıklama yapma gereği duymam nereden geldi bilmesem de, birkaç tane bu hesabı açmadan önce okuduğum kitabı paylaştım. Yanlış anlaşılma olmasın. Ağustos ayında sadece 3 kitap okumuşum... Eylül ayında kesinlikle bu sayıyı aşmam gerekiyor. Düş Kesiği'ni okumak 2 haftamı almıştı, sanırım o yüzden böyle oldu. Böyle olsa bile, normal bir okur olarak haftada 1 kitap bitirmek yeterli değilmiş gibi gözüküyor gözüme. Kitap okumamanın,okuyamamanın bir bahanesi olduğunu düşünmediğimdendir ki, birkaç gündür kendimle istişare ediyorum bu durumu ve kendimi haklı bulamıyorum. Buraya kadar okuyan herkese teşekkür ederim. Peki şimdi elinize bir kitap alıp burada okuduğunuz paragraf gibi grup haline gelmiş paragrafları ya da uzun metinleri okumaya ne dersiniz? Okuyalım,sağlıklı,huzurlu ve kitapla kalalım,kendimize iyi bakalım dostlarım.
Demiş ki 
Knut Hamsun ; Bu insanlar, hafif ve keyifli, sarışın başlarını sallıyor, hayatın içinde bir balo salonunda gibi salınıyorlardı. Bu gözlerin hiçbirinde kaygı yoktu, omuzların hiçbirinde yük. Bu şen gönüllerde belki tek üzüntü, belki tek gizli kahır yoktu. Ve ben genç ve çiçeği burnunda bu insanlarla yan yana yürüyordum. Mutluluk denen şeyi çoktan unutmuştum. Içimde bu düşünceyi okşayıp nazlıyor, korkunç bir haksızlığa uğradığım sonucuna varıyordum. Şu son ayların bu acayip zulmü neydi bana karşı? Zihnimi toparlayamıyordum artık. Her zaman, her yerde en tuhaf azapları ben çekiyordum. Hayallerime sokulan, kuvvetlerimi darmadağın eden ufak tefek, anlamsız rastlantıların, sefil ayrıntıların baskısına uğramaksızın, bir başıma, ne bir park kanapesinde oturabiliyor, ne de bir tarafa gidebiliyordum. Yanımdan geçen bir köpek, kibar bir erkeğin yakasındaki sarı bir gül, zihnimin dengesini bozuyor,beni uzun uzun meşgul ediyordu. 
Açlık
Knut Hamsun ; Bu insanlar, hafif ve keyifli, sarışın başlarını sallıyor, hayatın içinde bir balo salonunda gibi salınıyorlardı. Bu gözlerin hiçbirinde kaygı yoktu, omuzların hiçbirinde yük. Bu şen gönüllerde belki tek üzüntü, belki tek gizli kahır yoktu. Ve ben genç ve çiçeği burnunda bu insanlarla yan yana yürüyordum. Mutluluk denen şeyi çoktan unutmuştum. Içimde bu düşünceyi okşayıp nazlıyor, korkunç bir haksızlığa uğradığım sonucuna varıyordum. Şu son ayların bu acayip zulmü neydi bana karşı? Zihnimi toparlayamıyordum artık. Her zaman, her yerde en tuhaf azapları ben çekiyordum. Hayallerime sokulan, kuvvetlerimi darmadağın eden ufak tefek, anlamsız rastlantıların, sefil ayrıntıların baskısına uğramaksızın, bir başıma, ne bir park kanapesinde oturabiliyor, ne de bir tarafa gidebiliyordum. Yanımdan geçen bir köpek, kibar bir erkeğin yakasındaki sarı bir gül, zihnimin dengesini bozuyor,beni uzun uzun meşgul ediyordu. Açlık9 Ağustos Dünya Kitapseverler Günü'müz kutlu olsun. Bugün için birbirimize kitaplar önermeye ne dersiniz?
Ben Esra Wan Der Viel'den Güneş Çavması serisini öneriyorum. Onca klasik, onca değişik kitap okumama rağmen en sevdiğim kitap kesinlikle bu. Herkes okusun, okuttursun. Seviliyorsunuz.
Beyoğlu'nun En Güzel Abisi bitti... Keşke bitmeseydi... Belki de o yüzden bu kadar yavaş okudum, bilmiyorum. Okumanızı istiyorum bu kitabı, sadece polisiye için değil, anlatımı, kurgusu, karakterleri ve diğer her şeyi için.