Vücudum
Sabırlı sevgilim benim
Bu hüznü senin için biriktiriyorum
Sana gelicem beklemelerin bu acılı durağından
Bu giz bu karanlık bitecek
Güneşin çıkmasını bekliyorum
Arkadaş Zekai Özger
Bak şimdi bu yarada kaç kişinin dahli var,
Fakülte önündeki simit satıcılar şahit,
Her kime güvendiysem bir sıfır yenik başladım.
Devlete bile yenildim sana mı yenilmeyeceğim?
Canı sağ olsun kuzum bahçenizdeki ağaçların,
Annenin ve babanın ve diğer günlük telaşların.
Sen gelememişsin üstesinden ben nasıl geleceğim?
İyisi mi bu yara da koleksiyonumda dursun.
Sıkma canını sakın nasıl olacaksa olsun.
Ali Lidar
Üzülme. Ben üzgün değilim. Ne yarım bıraktığım bir iş var geride ne de ertelendiğine üzüldüğüm bir heves. Keşke dediğim şeyler yok değil tabii. Ama şu an bulunduğum mesafeden bakınca geçmişe, tüm o keşkeler eski, buruk ve puslu anı parçalarından başka
bir şey değillermiş işte.
Kaçmak isteyip de kaçamayan, bununla birlikte durması gereken yerde durması gerektiği gibi durmayı da beceremeyen herkes gibiyim anlayacağın!
Cehalet mutluluktur demişti ya Sokrates. Yeni anladım ne demek istediğini. Bazen bilmek, haber almak kaygıyı arttırmaktan başka bir işe yaramıyor. Bazen bilmek, hayal kurmaya bile engel.