ey sevgi,senin soylu elin
dizginledi arzularımı
ve harladı sussuzluğumu, açlığımı
onur ve haysiyete karşı
izin verme içimdeki güçlü ve mutlak olanın
ekmeği yemesine, şarabı içmesine
kışkırtma bendeki zayıfı!
varsın öleyim açlıktan
susuzlukla kavrulsun kalbim
öleyim de yok olayım
ama senin doldurmadığın bir bardağa
ya da kutsamadığın bir kaseye uzanmasın elim!
bütün haklı kavgalarında dünyanın
dövüştüm, diyebildiğim zaman
okudum bütün kitapları, bütün şiirleri yazdım
ve topladım bütün dillerin en güzel sözlerini,
sıraladım tek bir sözlükte.
bütün mayınları, bütün dikenli telleri
ayıkladım sınırlardan
ve bir tek zorba çıkmadı önüme.
bu dünyada acı çeken tek bir insan yoktur,
diyebildiğim zaman
işte o zaman ölebilirim
Ahmet Erhan
içimizde hiç kimse bilmiyor;
ne kadar vakti kaldığını
hasat zamanı geçti,
yaz artık bitmek üzere
ve bir kurtuluş bulamadık.
güvercinler gibi bağrışıyoruz adalet için
ama kimse duymuyor bizi.
ve karanlıkta, ışığı bekliyoruz.
Furuğ Ferruhzad