Cevriye teyzeme ailemizde hiç kimse “ben arkandayım” diyememişti. Zira kimse kendi kendisinin arkasında bile duramıyordu. Herkes işçiydi ve hayatını bugün kovulursam iş bulana kadar kaç ay idare edebilirim korkusuyla devam ettiriyordu. Yoksulların birbirlerine verebilecekleri tavsiyeleri dahi yoktur, ancak aynı ekmeği bölüşmek gibi bir cömertlikle aynı kaderi bölüşebilir, en büyük parçanın kendilerine düşmesini sevinebilirler.
Eğer bir insan kendi yalanına bir kere inanırsa bir daha hiç kimse ona gerçeği gösteremez. O nedenle en tehlikeli yalanlar, kendimizi inandırdığımız yalanlardır.