Ankara, fiili bir durum yaratarak hem Amerika'yı hem de diğer NATO üyelerini Türkiye'nin Suriye'de planını desteklemeye zorlamaya çalıştı. Gelgelelim Türkiye'nin planının kendileri için riskli olduğunu düşünen Amerika ve İngiltere, Türkiye'ye daha tali bir rol biçerek Eylül 1957'de kendileri için uygun bir planı devreye sokmaya çalışacaklardı. Fakat o dönemde Sovyetler ile Türkiye arasında artan gerginlik, bu planın uygulanmadan rafa kalkmasına neden oldu.
Sayfa 220
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bunun üzerine İskenderun'daki Amerikan Konsolosu John Morris, bilgi almak için oradaki garnizon komutanı Tuğgeneral Cevdet Yamanoğlu ile görüştü ve Washington'a, tuğgeneralin daha önce hiç bu kadar açık sözlü olmadığını bildirdi. Morris'e göre, Yamanoğlu'nun Amerika'ya aktardığı bilgiler, büyük olasılıkla Silahlı Kuvvetler'in yayılmasını istedikleriydi.
Sayfa 219
Fakat Ankara'nın Suriye'ye olası bir müdahalesi, hem ülke içinden hem de müttefiklerinden gelen engellerle karşılaşmak zorundaydı. Örneğin, Türkiye'nin Halep konsolosu Adnan Kural, olası bir Türkiye müdahalesinin Suriye'yi daha çok Sovyetler'in yörüngesine iteceğine inanıyordu. Fakat Kural'ın görüşleri Ankara'yı fazla etkilemedi. Özellikle, 1955 yılında Bağdat Paktı'nın kurulması hem Demokrat Parti hem de Dışişleri'nde, Türkiye'nin Orta Doğu'daki rolünün olduğundan önemli görülmesine yol açınca, Kural'ınkine benzer görüşler her zamankinden daha az taraftar bulmaya başladı. Ne var ki Kural haklıydı.
Sayfa 216
Türkiye, Suriye'deki etkisini artırmak için örtülü ve açık askeri harekât dâhil tüm seçenekleri açık tutuyordu. Türkiye'nin Şam'daki müsteşarı, 1956 yılında İngiliz mevkidaşına "Ankara'nın, Arap ülkelerinin belli bir kesiminde egemenliğinin geri gelmesini görmeyi arzulamasına rağmen, İngilizlerin kontrolünde bir konfederasyon kurulması önerisine de açık olduğunu, fakat Suriye'nin bunun dışında bırakılması gerektiğini, Suriye'de sadece Türkiye'nin hamiliğini kabul edeceklerini" ifade etti.
Sayfa 216
Aynı zamanda Irak Başbakanı Nuri al-Said de kendi ülkesinin Suriye'de yarattığı kargaşa ortamının, Ankara'nın Suriye'ye askeri müdahale için bahane edebileceğinden endişeleniyordu. Bu nedenle Kasım 1956'da Irak, Amerika ve İngiltere, Beyrut'ta Türkiye'nin askeri müdahalesini önlemek için özel bir komite kurdular. Irak, Ankara'nın Operation Straggle'daki rolünün farkındaydı. Fakat Bağdat, Türkiye'nin bu operasyonu kullanarak, Türklerin otuz yıl önce kaybettiği Osmanlı'dan topraklarını geri almasından endişeleniyordu. Arap liderlerin Türkiye karşıtı tutumunun kaynağında da bu endişe vardı. Hem Türkiye'de hem de Arap dünyasında Osmanlı döneminin hatıraları oldukça canlıydı. Bunun yanı sıra Nasır'ın Arap milliyetçisi söylemi de kamuoyunda Türkiye karşıtı duyguları körüklüyordu.
Sayfa 215