Salam. Bu gün sizinlə İsmayılzadə Nəiminin "Qarmaqarışıq" romanı haqqında fikirlərimi bölüşəcəyəm. İlk öncə onu qeyd edim ki, əsər iki hissəsidir, mən isə ilk hissəsini oxuyub fikir bildirirəm.
Əsərdə cəmiyyətimizin təhsil sisteminin quruluşu, təhsil sistemindəki əksikliklər tənqid olunur. Əsər dedektiv janrda yazılsa da, sevgi məsələlərinə də burda yer verilmişdir. Amma daha çox sevənlərin başına gələn hadisələr diqqətimizi çəkir. Əsas ön plana çəkilən məsələ isə dostluqda güvəndir. Bir bu hissəyə diqqət mərkəzində edək. Bir düşünün ətrafınızdaki dostlarınız, həqiqətən də, dostunuzdurmu? Sizi arxadan bıçaqlamayacağına əmin olduğunuz neçə dostunuz var? Bəzən canımızdan çox sevdiyimiz insanlar güvənimizi qırır...
"Düşünün. Ətrafınızda olan dostlarınızı düşünün. Neçəsi sizin üçün canından keçər? Gec olmadan düşünün. Çünki mən gecikdim. Artıq geri dönüş yolum yoxdur. Ən yaxın dostum ən böyük düşmənimə çevrildi. Mən bunun fərqinə varanda, əlimdə heç nəyim qalmamışdı... Bilmədim, o qədər heç nəyə önəm vermədən, həzz üçün yaşadım ki, dostumun nələr yaşadığını, çətində olduğunu bilə bilmədim. Bildim... Bildim, önəm vermədim... Elə buna görə də yaşadıqlarımda günahkar bəlkə də özüməm..."(Əsərdə Murad obrazının sözləri )
İsa, Murad, Seyfət, Ravin; onlar 11-ci sinifdə oxuyan, dördlü dost qrupunun üzvləridir. Hər dost kimi onlar da birlikdə gülür, əylənirlər. Amma məktəblərində baş verən problemlər onlara da təsir edir. Oxuduqları məktəbdə gənc qızların qeyb olması və polislərin belə o qızları tapa bilməməsi kimi müəmmalı hadisələr baş verir. Bu dördlük də bu hadisələrə daxil olurlar, həll etmək istəyirlər, amma onların da heç gözləmədiyi şeylər olur. Tale onları bir-birinin dostları ilə sınayır.
Əsərdəki Fərid obrazı haqqında ayrıca qeyd etmək istədim. Düzdür, əsas
Oxuyun, oxutdurun...·208 syf.·
10/10
2024 21. kitabı
Sadəcə möhtəşəm, bir gənc yazıçıdan belə bir kitab, həqiqətən gözəldir. Kitabda hər mövzuya toxunulub: dost xəyanəti, qadına qarşı təcavüz, gənclərin sevgisi, məktəblilərin xoşagəlməz davranışları və s. Düşünün ki, hər hansı bir əşyanız itib və siz onu axtarırsınız, amma əşyanızı götürən insanda sizinlə birlikdə axtarır. Və bu sizin dostdan ötə, doğmanızdır. Baş obrazımız Murad, Hümra adlı gənc qızımızla eşq yaşayır,amma ikisidə heç cürə dilə gətirə bilmirlər. Lakin Murad digər qızlarla Hümranın gözü önündə çox şey edir. Daha sonra bu məktəbdə gənc qızlar qaçırılmağa başlayır, və bir daha izləri tapılmır. Bunu eşidən Murad və illərdi onlarla birlikdə olduğu dostdan ötə qardaşları Ravin (Rav) , Seyfət (Seyf), İsa ilə birlikdə həmin qatilin izinə düşürlər. Hadisələr elə cərəyan edir ki, qatil onların tam yaxınında olur. Və kitab elə həyəcanlı yerində bitirki biraz əsəb keçirdə bilərsiniz. 2-ci kitab da var imiş, səbrsizliklə gözləyirəm. Çox danışmaq istərdim, lakin spoiler vermək istəmirəm. Yazıçımıza bol-bol uğurlar diləyirəm. 
Nəimi
Nəimi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hardan başlayım sözə bilmirəm. Ağlımda 
Qarmaqarışıq o qədər düşüncələr var ki..
Əsər detektiv janrdadır, dili sadə va rahat, həcmi də kiçikdir. Səhifə həcmi kiçik ola bilər, amma içindəkilər.. Bu dərəcə diqqətimi çəkəcəyini düşünmürdüm, sadəcə Azərbaycanlı gənc bir yazarın əsəridir, görüm “bizimkilər” necə yazır, inkişaf və ya dəyişiklik varmı, düşüncəsilə başlamışdım. Bəli dostlar, sevindirici xəbərdir, var. Əsər mövzusu ilə ilk başda da diqqəti cəlb edirdi, başlarda insan sadəcə bir hekayə oxuyur və hadisələr bir qədər sonra daha maraqlı və həyəcan verici hal alır. Ağlında hər şeyi, kimin nə edə biləcəyini düşünməyə başlayırsan. Günahkar bir yerdə əslində özünü ələ vermişdi, bununla belə hekayənin marağı və həyəcanı ölmür.
Qarmaqarışıq əsəri, yazarın, kənardan bir səsin hekayəyi danışması ilə başlayır və belə də dəvam edir. Mən son zamanlar, hekayəni baş obrazların dilindən dinləməyə öyrəşdiyim üçün ilk başlarda bu mənə qəribə gəldi, etiraf edirəm. Lakin bu şəkildə də hekayənin məğzi maraqlı idi, çünki Murad obrazının da köməyi ilə müasir dövrün bir çox problemi yazar tərəfindən səsləndirilmişdi. Maraqlısı budur ki, bu problemlərin içində və eyni səhvləri edən Murad obrazı, real dünyadakı insanların hər gün etdiyi kimi, eyni səhvləri özü də edir, lakin başqalarını qınayır, sonra isə içində şübhə və vicdan əzabının səsi ilə boğuşurdu. Müasir dünyanın, hər zamankı insanının timsalı… Hansımız belə deyilik ki?
Murad... 11ci sinif şagirdi olaraq, yaşından iəli gələn düşüncə tərzini və hərəkətlərini əslində biraz normal qarşılaya bilərik. Sadəcə insanları, hansı ki, məktəbdəki uşaqlardır bunlar, çox ötəri, dərinliyinə getmədən öz düşüncəsində etiketləyirdi. Mənə maraqlıdır bu etiketdən özünə də bir pay ayırırdımı? Hümranı sevdiyi halda, başqa qızlar ilə görüşməsi, danışması,
Qarmaqarışıq o qədər düşüncələr var ki..
Əsər detektiv janrdadır, dili sadə va rahat, həcmi də kiçikdir. Səhifə həcmi kiçik ola bilər, amma içindəkilər.. Bu dərəcə diqqətimi çəkəcəyini düşünmürdüm, sadəcə Azərbaycanlı gənc bir yazarın əsəridir, görüm “bizimkilər” necə yazır, inkişaf və ya dəyişiklik varmı, düşüncəsilə başlamışdım. Bəli dostlar, sevindirici xəbərdir, var. Əsər mövzusu ilə ilk başda da diqqəti cəlb edirdi, başlarda insan sadəcə bir hekayə oxuyur və hadisələr bir qədər sonra daha maraqlı və həyəcan verici hal alır. Ağlında hər şeyi, kimin nə edə biləcəyini düşünməyə başlayırsan. Günahkar bir yerdə əslində özünü ələ vermişdi, bununla belə hekayənin marağı və həyəcanı ölmür.
Qarmaqarışıq əsəri, yazarın, kənardan bir səsin hekayəyi danışması ilə başlayır və belə də dəvam edir. Mən son zamanlar, hekayəni baş obrazların dilindən dinləməyə öyrəşdiyim üçün ilk başlarda bu mənə qəribə gəldi, etiraf edirəm. Lakin bu şəkildə də hekayənin məğzi maraqlı idi, çünki Murad obrazının da köməyi ilə müasir dövrün bir çox problemi yazar tərəfindən səsləndirilmişdi. Maraqlısı budur ki, bu problemlərin içində və eyni səhvləri edən Murad obrazı, real dünyadakı insanların hər gün etdiyi kimi, eyni səhvləri özü də edir, lakin başqalarını qınayır, sonra isə içində şübhə və vicdan əzabının səsi ilə boğuşurdu. Müasir dünyanın, hər zamankı insanının timsalı… Hansımız belə deyilik ki?
Murad... 11ci sinif şagirdi olaraq, yaşından iəli gələn düşüncə tərzini və hərəkətlərini əslində biraz normal qarşılaya bilərik. Sadəcə insanları, hansı ki, məktəbdəki uşaqlardır bunlar, çox ötəri, dərinliyinə getmədən öz düşüncəsində etiketləyirdi. Mənə maraqlıdır bu etiketdən özünə də bir pay ayırırdımı? Hümranı sevdiyi halda, başqa qızlar ilə görüşməsi, danışması,Həqiqətən də Qarmaqarışıq))1000k
Kitaba böyük gözləntilərlə başlamamışdım. Məqsədim gənc yazarımıza dəstək olmaq idi. Kitabın belə yaxşı olacağını da ummazdım. Gözlədiyimdən daha yaxşı idi. Dedektiv sevmirəm indiyə qədər də üç ya dörd dedektiv əsər oxumuş olaram ya olmaram. Ona görə də hadisələrin gedişatı,əsərin keyfiyyəti haqqında bir fikir deyə bilməyəcəm. Çünki mənə görə dedektiv əsərlər digər janrlara əsasən daha çox məntiq və ağıl tələb edir. Həm yazması,həm oxuması. Amma onu deyə bilərəm ki,mən indiyə qədər heç bir kitabda bu qədər axıcılıq ,bu qədər sadə bir dil görməmişəm. Vaxtımın az olduğu bir anda başlamasaydım kitaba yəqin ki,bir gündəcə oxuyub bitirərdim. Kitabdan bir iki cümlə oxuyandan sonra artıq kitabı əlindən qoymaq istəmirsən. Kitabda yazar dövrümüzün bəzi problemlərinə də toxunub. Əsas da şagirdlərin məktəb həyatı acınacaqlı olsa da tam reallıqdır. Yazar tez-tez öz düşüncələrini də araya qatıb. Bu sevmədiyim bir yanı oldu əsərin. Çünki açıq aşkar mövzu dayanır və yazarın fikirlərini oxuyuruq.Yazar öz fikirlərini hansısa bir qəhrəmanın dili ilə desə məncə daha təbii olardı. Əsərin yarısında mən artıq naməlum şəxsi tapmışdım )). Təxminim elə doğru da çıxdı. Lakin sonuncu səhifə məni təəccübləndirdi...
Əsərimizin baş qəhrəmanı Murad məktəblidir. Və onun 3 yaxın dostu var. İsa,Ravin,Seyf. Bu dördlünün arasındakı möhkəm dostluq hamıya məlumdur. Hamı onları bir əlin barmaqları kimi ayrılmaz görür.Lakin onlardan biri xaindir. Muradın sevdiyi qız Hümra. Polis məmuru kursant Fərid. Bu personajlar da əsərin dinamikasında böyük rol oynayırlar. (Məncə yazıçı Fərid obrazında bir az öz prototipini yaradıb)
Hadisələr məktəbli qızların qaçırılması ilə başlayır. Kimsə məktəbdən evə gedərkən qızları qaçırdır. Artıq neçənci qızdır ki,yoxa çıxıb və artıq həyəcan təbili çalınır. Şagirdlər,
Oxumaq isteyenler 2defe düşünün,,kitab yarımçıqdı:)
Nəimi necesen indi mende Ravin kimi elesem?:):) Bilseydim ki kitabin davami var oxumazdimm)Men nece basqa kitab oxuyum,deye bilersen?! Fikrim Muradda,Humrada olarken?!Neysee zehmet cekib mene qisa ozet kecersen Sonu!
Sene demisdim ki tenqidlere hazir ol) Sozumu geri gotururem) Son bir nece aydir ki diqqetimi hec bir kitaba vere bilmirdim,ya fikrim oxudugumda olmurdu,ya kitabin ozu meni cekmirdi vs.Acigi kitaba baslarken cox tenqid edeceyimi dusunmusdum,niye bilmirem :D:D
Ama kitabin adi ve cox deyisken xarakterlerinden basqa her seyini sevdim,ister sujet xetti olsun,ister edebi dili olsun,isterse de oxucuya catdirmaq istediyin dusunce...Bu gun eline her qelem alan men yazaram,nece kitabim var deyir,ve bu sebebdendir ki uzun muddetdir oz edebiyyatimizdan uz dondermisem.
Bezi genclerimiz ruhdan dusmeseler,tembellik etmeseler cox uzaq gelecekde edebiyyatimizda isiq gorurem )
Men her kitab oxuduqdan sonra ozume sual verirem,bu kitab mene ne qatdi?! Bu kitabdan oyrendiyim bir sey olmadisa da,bu gunki "Muasir cemiyyetimizin" aktual problemleri ile bir daha uzlesdim,TEHSIL,pulsuzluq,serefsizlik..Ve dusunurem ki "Muasir Cəmiyyətimizin " peyvəndini tapmaq üçün kompleks tədbirlərə ehtiyacimiz var.
Qisaca ,sukani bele saxla,Kitabin sonunda dediyin kimi Nəimi 
Bitmedi :)
Vee sondaa... Heyatimda Dost dediklerim Yaxsiki varsinizz...
Nəimi necesen indi mende Ravin kimi elesem?:):) Bilseydim ki kitabin davami var oxumazdimm)Men nece basqa kitab oxuyum,deye bilersen?! Fikrim Muradda,Humrada olarken?!Neysee zehmet cekib mene qisa ozet kecersen Sonu!
Sene demisdim ki tenqidlere hazir ol) Sozumu geri gotururem) Son bir nece aydir ki diqqetimi hec bir kitaba vere bilmirdim,ya fikrim oxudugumda olmurdu,ya kitabin ozu meni cekmirdi vs.Acigi kitaba baslarken cox tenqid edeceyimi dusunmusdum,niye bilmirem :D:D
Ama kitabin adi ve cox deyisken xarakterlerinden basqa her seyini sevdim,ister sujet xetti olsun,ister edebi dili olsun,isterse de oxucuya catdirmaq istediyin dusunce...Bu gun eline her qelem alan men yazaram,nece kitabim var deyir,ve bu sebebdendir ki uzun muddetdir oz edebiyyatimizdan uz dondermisem.
Bezi genclerimiz ruhdan dusmeseler,tembellik etmeseler cox uzaq gelecekde edebiyyatimizda isiq gorurem )
Men her kitab oxuduqdan sonra ozume sual verirem,bu kitab mene ne qatdi?! Bu kitabdan oyrendiyim bir sey olmadisa da,bu gunki "Muasir cemiyyetimizin" aktual problemleri ile bir daha uzlesdim,TEHSIL,pulsuzluq,serefsizlik..Ve dusunurem ki "Muasir Cəmiyyətimizin " peyvəndini tapmaq üçün kompleks tədbirlərə ehtiyacimiz var.
Qisaca ,sukani bele saxla,Kitabin sonunda dediyin kimi Nəimi Bitmedi :)
Vee sondaa... Heyatimda Dost dediklerim Yaxsiki varsinizz...
The author focus on Ravin's life after the death of his beloved Khushi. Ravin's three friends begin reading a handwritten copy of Ravin's incomplete second book in a radio station in Chandigarh. After a year and a half since Khushi's death, Ravin moved to Belgium in the hope of change where he meets Simar an MBA student. They start dating each other very soon and as every love story, they also have their differences and problems where both want to settle in different places after their marriage. It's a story about priorities, adjustments, expectations, judgment, and disappointments.
Overall it's a-okay book to read because the author doesn't match the expectations of readers this time. The love story of Ravin and Khushi was far better than Ravin and Simar's, and it's also obvious to compare two of these relationships with each other.
