Ah, erkeklerin sevgisine inanmak, onların sadakatine aldanmak! Ne büyük kabahat....
Ah zavallı kadınlar! Biz, evlendiğimiz zaman zannederiz ki, bir koca, bir arkadaş alıyoruz. Halbuki erkekler bize o nazarla bakmıyorlar. Onlar, evlendikleri vakit, kadınlarına verdikleri ehemmiyet, satın aldıkları bir beygir yahut bir arabaya verdikleri ehemmiyetten azdır. Evet, haklan var ya! Çünkü bir beygir aldıklarında, eğer iyi çıkmazsa yine satmaya mecbur olurlar.
Lakin aldıkları fiyatla belki satamazlar; bu işte bir zarar korkusu var... Fakat aldıkları kadınlar iyi çıkmazsa(!), tabiatlarına uygun gelmezse(!) hiçbir zarar etmeksizin onları bırakırlar, başkalarını, daha iyilerini(!) alırlar. Bizi hayvan yerine bile koymazlar. Ne yapalım, hüküm onların elinde. Nasıl isterlerse öyle yaparlar..."