Ravza
@ravza_aydogan28
Free Turkestan - Free Palestine 𓂆
︎• Okudukça cahilleşen biri olarak, okumadıkça âlimleşenleri hayretle izliyorum..
Peygamberin ilk sancaktarı Ebu Ubeyde bin Cerrah, Kudüs'ün fatihiydi. Aynı zamanda Maraş ve Urfa' yı Islâm beldesi yapan ordunun komutanıydı. Maraş ve Urfa, o zamanlar bu kadar uzak değildi Kudüs'e.
Hedefi gözünde büyütenin yürüyüşü yavaşlar. Bundan dolayı kendimizi uzak hissediyoruz Filistin'e.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat, insanın ölümden sonraki yaşamla ilgili sorulara verdiği cevapla anlamını bulan bir yolculuksa, bu yolculuğun en güzel yürüyüşçüleri sehitlerdir. Çünkü şehadet, hakkı verilmiş bir yaşamın ardından Allah'ın kuluna sunduğu bir ikramdir. Ölümsüzlük gibi bir ikrama kavuşan sehit, Rabbinin karşısına tertemiz bir sekilde çıkıp Peygamber Efendimize komşu olma bahtiyarlığına erişir. Bu nedenle bir Müslümanın hayatta imrenebileceği en önemli makamlardan biri de şehitlik makamıdır.
Ve zeytin ağaçları. Onlar kadar toprağa sıkı tutunan ağaç çok azdı. Yüzlerce yıl sarılır toprağına ve bırakmaz köklerini. Çiçek açar, ben buradayım dercesine. Yapraklarını hiç dökmez, yaşamak nasıl olur ögretircesine. Gazze'de balkonlarda çiçekler kadar saksılarda yetişen zeytin fidanları da eşlik eder bu kutlu şehrin direnen insanlarına. Her bahçede bir zeytin gösterir kendini tüm zulümlere meydan okurcasına. Bombalar birini yok eder, yerini bin zeytin fidanı alır, yaşamak böyle olur dercesine.
Gazze'de açan her çiçek, bir zafer işaretidir. Bir çocuğun gülümsemesi, bir annenin duası, bir babanın emeği...
Hepsi, bu topraklarda filizlenen çiçeklerde hayat bulur. Pencere önündeki, balkondaki saksı dünyaya başkaldıran bir şehadet parmağıdır.
Gazze dünyada artık direnişin adı, kan ve gözyaşının gölgesinde yeşeren bir şehir. Sanki çölün ortasına dikilmiş saksıdaki çicekler gibi, her seye rağmen direnmeye, kök salmaya çalışıyor. Bombaların sesi susar susmaz, sokak aralarından yankılanan çocuk kahkahaları, bu acı toprağın ne kadar umut dolu olduğunu hatırlatıyor insana. Herkesin çöküş beklediği bir yerde, Gazze her defasında bir kez daha filizleniyor. Bombalar susuyor, kırık dökük bir pencerenin kenarında saksıda bir çiçek beliriyor. Bu çiçeğin daima canlı olması lazım. Çiçek umudun da adıdır. Güneş doğdukça çiçekler açacak ve umut bir kez daha yeşerecek yüreklerde.