Hâfızlığım;
Hem sevinç, hem hüzün dolu iki buçuk yıl..
Özledim...
Dersimi erken verince gelen mutluluğu,
Akşamları kurulan çay sofralarını,
Teneffüslerde dönen muhabbeti,
Armutludaki gece yürüyüşlerini,
On ikinci dönüşte iki ders yapıp akşam vaktinde yatamamayı,
Hocamız 'dersini arkadaşına devam et' dediğinde ki rahatlamayı,
Tıpkı bir aile gibi olduğumuz dostlarımı,
Bir takım gizli diyaloglarımızı,
Gece yediğimiz makarnanın tadını,
Kandillerde hep aynı heyecanla süslenmeyi,
Yirmi üçüncü cüzde zorlanmayı,
Grupta nerden geldiğini bilmediğimiz gülme krizlerini,
Hepsini çok ama çok özledim..