Samet Kulak
@raytingen
Şu anda okuduğu kitap
Zehra birkaç gün önce televizyon izlerken bir kanalda söylenen türküye şahit olmuş, o kadar kızmasına rağmen Emre’ye hak vermişti. Sahnedeki kadınlarla adamlar, söyledikleri oynak türküde “Tak tak ediyor amcası/Oğlumun tabancası” diyor, bu arada ellerini yukarıya kaldırıp işaretparmaklarını tabancanın namlusu gibi tutarak tak tak yapıyorlardı. Oğlan çocuğun organına bir silah olarak bakan toplumdan hayır mı gelirdi!
şimdiki mumble yapanlardan iyiEdebiyat
“Rap dedim de” diyordu, “siz Türkiye’de zenci yok mu sanıyorsunuz. Var, elbette var. İşte size ispatı.” Hemen bir vinil yerleştiriyordu pikaba, türkücü başlıyordu: “Gece çıktım ayaza/Sarıldım bir beyaza.”
“Bakın” diyordu, “Hatice’yi samanlıkta bastılar, şalvarını gül dalına astılar.” Bu da ona göre müthiş bir ruh inceliğinin göstergesiydi. Mesela New York’ta kim, tecavüz ettiği kızın dantelli külotunu gül dalına asma inceliğini gösterebilir, arkasından da bu olayı bir rap türküsüyle anlatma gereği duyabilirdi?
Eğer biri gelip ameliyatın iyi geçmediğini, ertesi gün öleceğini söylese bile sanki yine heyecanlanmayacak, “Ne yapalım, kaderden kaçılmaz. Allah hepinizden razı olsun!” diyerek huzur içinde veda edecek gibiydi. Yalnız babasının değil, onca acılardan geçmiş, çaresizlik, yoksulluk, savaş, iç çatışma, salgın hastalık gibi birçok nedenle yaralanmış olan halkın da hayata karşı tavrı buydu. Sus, dua et ve katlan! Alnına ne yazılmışsa o gelir başına.
Bu dünyada o kadar çok aşk sözü ediliyor ki, adının anlamını düşünmediğin gibi aşkın anlamını da düşünemiyorsun artık. Kapitalizmin mal satmak için kullandığı sözcüklerin başında aşk geliyor, aşktan kusacak hale geldik.”