Kendimizi duygusuzca öldürme sanatını unuttuk. Artık yalnızca tutkulu, ateşli intiharı, ilhamlı bir durum olarak intiharı -göz önüne getirebiliyoruz; kayıtsızlığı ise duygusal kasılmalar durumunda hayal edebiliyoruz. Haçtan önce gelen bu bilgeler, drama ya da lirizme kapılmadan bu dünyadan kopmayı ya da kaderine boyun eğmeyi biliyorlardı.