Zamanın boşunalığına kafayı takmış bir melek düşüş hiyerarşisinin son basamağında yer bulur. Hâlâ umut etmek ne anlama gelir? Olasılık fikrini evrensel kansere bağlamak; hiçbir şeyin tedavi edilemeyeceği aşikârken iyileşme telkninin aldanmış kurbanı olmak; ışığın anlamsızlığıyla gözleri bağlamak; uçurumun üzerinde körebe oynamak.
Dekorların yıkıldığı olur. Yataktan kalkma, tramvay, dört saat çalışma, yemek, uyku ve aynı uyum içinde salı çarşamba perşembe cuma cumartesi, çoğu kez kolaylıkla izlenir bu yol. Yalnız bir gün "neden" yükselir ve her şey bu şaşkınlık kokan bıkkınlık içinde başlar.