Rabia Demir

Rabia Demir
@rdmr
Dönmeliyim, karanlığa dönmeliyim, dayanamıyorum güneşe.
Sayfa 362
Reklam
Durumumuz aşagı yukarı şöyle: Ben bir yerlerde, pis bir çukurda yaşayan (çukurun pisliği benim orada oluşumdan), ormanları tanımayan yabanıl bir hayvandım. Birden o güne değin gördüğüm en güzel şeyi, seni gördüm ışıklar içinde, aydınlıkta. Unuttum olup bitenleri, kendimi unuttum.
Sayfa 361
Karşılıklı bir üzgün olma hali içindeyiz seninle, acıma dileniyoruz... Bir yerlere gizlenmek istiyorum. Sende aynı şeyi istiyorsun benden.
Sayfa 361
Sana yazarsam uyuyamıyorum. Yazmadığım günler hiç değilse birkaç saat yumabiliyorum gözlerimi. Yazmadığım günler yorgun, üzgün ve ağır oluyorum... Ama yazdığım günler korkuyla tedirginlik ikiye bölüyor beni.
Sayfa 361
Erken uyanınca kişi sanır ki, gerçek burnumuzun dibindedir. Birkaç solmuş çiçeğin süslediği, üstü açık, hazır bir mezar!
Sayfa 360
Reklam