Rabia Demir
@rdmr
22 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Karanlık burası, karanlık bir evde oturuyorum; burada yalnız alışık olanlar yaşayabilir, onlar bile güçlük çekiyor.
Reklam
Senin ateşinle yaşıyordum (Bunu da öyle olağanüstü bir göklere çıkarma sayma, bu ateşle yaşayabilmek herkesi mutlu kılar), yerden kesilmişti ayaklarım, uçuyordum. İşte bu korkutuyordu beni, nedenini bilmeden korkuyordum, ne kadar havalandığımı bilmediğim için korkuyordum belki.
Dümeni bozuk bir vapurun ağılığına benziyor ağırlığım. Vapur dalgalara şöyle diyor:"Kendimi taşıyacak kadar ağırım ama sizler için tüy gibi sayılırım."
Sayfa 367
Bak "En çok seni seviyorum," diyorum ama gerçek sevgi bu değil belki. "Sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla," desem gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki.
Sayfa 363
Reklam