📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Senin aşk zannettiğin şey geçici bir takıntı," dedi. "Yakında geçer. Sana sahip çıkacağım. Kapıldığın saçmalıktan seni çekip çıkaracağım..." Ağlamaktan göz altlarının şiştiğini gizlemek için bolca pudra sürmüştü. Bütün acısına rağmen beni kıracak sözlerden incelikle kaçındığını görmek, şefkatini hissetmek, ona olan güvenimi öyle artırdı ki, beni acımdan kurtaracak tek şeyin Sibel'in kararlılığı olacağını hissedip onun her dediğini uysalca yapmaya karar verdim.
Mehmet'in arabası patinaj çekerek gidip sert bir frenle durdu, geri geri geldi, durdu, kapısı açıldı ve Nurcihan çıkıp bütün gücüyle altıncı kata, bize bağırarak ipek fularını unuttuğunu söyledi. Sibel içeri koştu, fuları getirip balkondan caddeye attı. Mor fuların, ağır ağır aşağı inerken, belli belirsiz rüzgârda bir uçurtma gibi nazlanarak açılıp kapanışını, şişip kıvrılışını Sibel ile annemin balkonundan seyredişimizi unutamam hiç. Nişanlımla son mutlu hatıramız budur.
Mehmet yatağın ucuna, babamınsabahlan terliklerini giymeden önce, oturup ayak parmaklarını dalgın dalgın seyrettiği köşeye olurdu ve Nurcihanı aşkla, hayranlıkla uzunuzun seyretti. Yıllardır ilk defa hızla ve çok fena âşık olduğu ve evlenebileceği bir sevgili bulabildiği için o kadar mutluydu ki, mutluluğuna şaştığını, hatta bu kadar mutlu olmaktan utandığını hissediyordum.