Yasin
@reactux
Selçuk Üniversitesi - Biyokimya
135 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Günümüzde bir çocuğu ortalama altı bir üniversitede okutmak yerine bir golf kulübünde golf sopası taşıyıcısı yapmak, gelecekte onun başarısı açısından çok daha fazla kapı açabilir. Üstelik bu gencimiz biraz da sosyal ilişkiler konusunda yetenekliyse, 4 yıllık bir eğitimin açacağı kapılardan çok daha fazlasını golf sopası taşıyarak elde edebilir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İşin aslı, insan denen varlığın en önemli organı olan beyninin büyüklüğü de bir noktada sırf bu golf kulüplerinde beklenen sıralarla doğrudan bağlantılı. Muhtemelen sırf beynimiz daha büyük olduğu için bu "gereksiz" spora dahil olmak için bunca çaba ve emek sarf ediyoruz. Yok, eğer networkler için bunca çabaya değmez diye düşünüyorsanız, ne yazık ki bir şempanzeden bizi ayırt eden en önemli özelliğimizi yok sayıyorsunuz demektir.
Girdiğim derslerde, iş piyasasında havada kapılacak büyük bir kitle göremiyordum açıkçası. Hatta net olayım, birçoğu ne yazık ki pek de kapasitesi olmayan ama babalarının parası sayesinde bu sistemde üniversite okuma şansına sahip olmuş tiplerdi. Eee, o zaman nasıl oluyordu da böylesine muazzam bir istihdam oranına erişiyordu üniversite?
O zamanlar KVKK hak getire olduğu için rahatlıkla mezunlarımızın bilgilerine ve nerede çalıştıklarına bakabiliyordum. Gerçeği fark etmem için birkaç saat yeterli oldu. İşsiz kalanların neredeyse hepsi burslu okuyanlardı, yani üniversiteye en iyi puanlarla girmiş olanlar. İşe girenler ise halihazırda zaten patron, fabrikatör ya da hiç olmadı iyi konumdaki ailelerin çocuklarıydı. Bu çocuklar, ailelerinin bağlantıları ya da bizzat kendi aile iş yerlerinde iş bulabilirken, geri kalanlar -üstelik muhtemelen daha da çalışkan olmalarına rağmen işsiz kalıyorlardı.
Celal Şengörler, İlber Ortaylılar elbette örnek olarak önümüze konulması çok güzel insanlar, ama alacağı dergi için haracı kesilen yollardan geçenlerle, binlerce kitaplık evde bahçıvanlar ve hizmetlilerle büyümüş insanların hedef olarak konulması ve bu hedeflere ulaşılamayınca başarısızmışçasına yaftalanması güzel mi?
İlgili sınıfta geçici süreli bulunduğum için çoğu kişiyi tanımıyordum ama Farid bana tüm dedikoduları veriyordu, sağ olsun. Mesela, AmaZulu yerel krallığının prensesi bizim sınıftaydı. Pek de hayallerdeki prenses sınıfına uymuyordu, ama yine de bir prensesti işte. 200 milyon dolarlık yatırımını henüz almış ve değerlemesi 1 milyar doları aşan unicornlardan birinin sahibinin oğlu da bizim sınıftaydı. Üstelik sınıfımda bir Türk dahi vardı. Hiç unutmuyorum, hobisini sorduğumda "yatçılık" demişti. Benim aklıma ilk gelen origami gibi kağıttan yat ya da gemi yapmak olmuştu, ama kızın hobisi gerçekten yatçılıktı. Hatta bir de atı vardı, ismi de Engin. Benim ise hobim, Steam'den indirimli aldığım Age of Empires 2 HD'yi oynamaktı o sıralar.